Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 22-28/10/2026
Τριάντα τέσσερις ΄θεατρικές παραστάσεις κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα.
Η Δίκη
Στη ΔΙΚΗ, ο Γιόζεφ Κ. συλλαμβάνεται χωρίς να γνωρίζει το αδίκημά του. Του επιτρέπεται να συνεχίσει τη ζωή του, όχι όμως και να την ορίζει. Γύρω του, πρόσωπα, θεσμοί και περιστάσεις συνθέτουν ένα πλέγμα αβεβαιότητας και ασφυκτικού ελέγχου, μέσα στο οποίο η αναζήτηση της αλήθειας μετατρέπεται σταδιακά σε βίωμα διάλυσης. Ο Κάφκα συλλαμβάνει με οξυδέρκεια ένα τοπίο όπου η δικαιοσύνη απομακρύνεται, η διαφάνεια εκλείπει και η ελευθερία γίνεται όλο και πιο δυσδιάκριτη.
Δωσίλογοι
Ένα πραγματικό εκδοτικό φαινόμενο, οι Δωσίλογοι γνώρισαν πρωτοφανή απήχηση για ιστορικό βιβλίο, με αλλεπάλληλες επανεκδόσεις και χιλιάδες αντίτυπα, φέρνοντας στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης ένα από τα πιο σκοτεινά και για δεκαετίες αποσιωπημένα κεφάλαια της νεότερης ελληνικής Ιστορίας. Ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ερευνητές της περιόδου της Κατοχής και της Αντίστασης, βασίζεται σε πολυετή έρευνα, πρωτογενείς πηγές, μαρτυρίες και αρχειακό υλικό, φωτίζοντας την πολιτική, οικονομική και ένοπλη συνεργασία με τις δυνάμεις Κατοχής.
Στρακαστρούκες
Βρισκόμαστε ακριβώς δέκα λεπτά πριν χτυπήσουν οι καμπάνες για την Ανάσταση σ’ ένα χωριό της Κρήτης. Ο Κωσταντής κρατάει στη μια του χούφτα καραμελάκια που σκάνε στο στόμα και στην άλλη αυτοσχέδιες στρακαστούκες. Στην κλειστή κοινωνία της επαρχίας που κανείς δεν του απλώνει το χέρι, ο ήρωάς μας ανοίγει την καρδιά του με σπαρακτικό χιούμορ λίγο πριν κάνει το μεγάλο μπαμ. Οι καμπάνες όμως χτυπούν νωρίτερα.
Ρομπέρτο Τσούκκο
Ο Τσούκκο σκοτώνει τους γονείς του και δραπετεύει. Δολοφόνος και ταυτόχρονα φυγάς από κάθε προκαθορισμένο ρόλο, περιπλανιέται σε μια πόλη-φυλακή γεμάτη ιδιότητες: “κόρη”, “μητέρα “πατέρας”, “αστυνομικός”, “αδελφή” κ.α. – λέξεις που εγκλωβίζουν τα πρόσωπα σε άδεια σχήματα. Παλεύει να συγκροτήσει μια ταυτότητα έξω από τις κοινωνικές κατασκευές, όμως γίνεται δέσμιος ενός ασφυκτικού συστήματος που αποκλείει και εξορίζει ό,τι δεν συμμορφώνεται.
Μόμπι Ντικ
Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται ο μυθικός καπετάνιος Αχαάβ (Ιωσηφ Ιωσηφίδης), ένας άνθρωπος ολοκληρωτικά παραδομένος στην ανάγκη του να εκδικηθεί τη λευκή φάλαινα που τον σημάδεψε για πάντα. Καθώς το πλοίο βυθίζεται ολοένα περισσότερο σε ένα ατέρμονο κυνήγι, το ταξίδι μετατρέπεται σταδιακά σε μια σκοτεινή κατάβαση στα όρια της ανθρώπινης παράνοιας.
Τα ημερολόγια του Φρέντερικ Σοπέν
Μια μοναδική μουσικοθεατρική παράσταση που ζωντανεύει μέσα από τα ημερολόγια του Φρέντερικ Σοπέν τα ταξίδια, τις προσωπικές του σημειώσεις, τα βιώματα και την έμπνευσή των μαγικών του έργων, μια παράσταση – ταξίδι στον χρόνο, την ιστορία, τη δημιουργία, το συναίσθημα.
Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην
Ο κύριος Γκρην, ένας μοναχικός Νεοϋορκέζος, έχει αποτραβηχτεί από τη ζωή μετά τον θάνατο της γυναίκας του και ζει απομονωμένος στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν. Εκεί δέχεται, κάθε Πέμπτη, τις επισκέψεις ενός νεαρού άνδρα, του Ρος, που εργάζεται σε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία.
ΑΡΣΕΝ ΛΟΥΠΕΝ: Το μυστήριο της Κούφιας Βελόνας
Στο Παρίσι της Μπελ Επόκ, μια μυστηριώδης διάρρηξη ξετυλίγει τον θρύλο της Κούφιας Βελόνας – ενός μυστικού που φτάνει ως την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα. Ο Αρσέν Λουπέν, με την αφοπλιστική του γοητεία, βρίσκεται ξανά αντιμέτωπος με τον αιώνιο εχθρό του, τον ακούραστο επιθεωρητή Γκανιμάρ, σε ένα ασταμάτητο παιχνίδι γάτας και ποντικιού.
Ρίταμαργαρίταρίταμαργαρίταρίταμαργαρί…
Με βασικό άξονα το εμβληματικό μυθιστόρημα «Η Κασσάνδρα και ο Λύκος» και τα γράμματα της μητέρας προς την κόρη, όπως αυτά δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο «Δε μ’ αγαπάς. Μ’ αγαπάς», το έργο παρακολουθεί έναν βαθύ και αδιάκοπο διάλογο ανάμεσα σε μια μητέρα που επιλέγει τη δημιουργία ακόμη και όταν αυτή την απομακρύνει από το παιδί της, και σε μια κόρη που θα αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή και το έργο της στην προσπάθεια να καλύψει αυτό το κενό.
Μαμά, φοβάμαι
Η Καίτη και ο Θωμάς επισκέπτονται τη μητέρα τους (Νίνα) για να γιορτάσουν τα γενέθλιά της. Η Νίνα γίνεται 65 ετών. Το φαγητό… θέλει λίγο ακόμα ψήσιμο και έτσι το οικογενειακό τραπέζι παίρνει μια μικρή παράταση. Τόση όση χρειάζεται ώστε τα γενέθλια της μαμάς, να μετατραπούν σε ένα πεδίο μάχης γενεών, κρυμμένων συναισθημάτων και απωθημένων. Το παρελθόν συναντά το παρόν και το μέλλον εγκλωβίζεται επικίνδυνα.
TOC TOC #Αγάπη_ρε…
Ο τίτλος του έργου είναι ένα έξυπνο λογοπαίγνιο: TOC στα γαλλικά σημαίνει «troubles obsessionnels compulsifs», δηλαδή Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD). Και ναι, οι ήρωές μας έχουν… πολλά «TOC»! Μα πάνω απ’ όλα έχουν χιούμορ, τρυφερότητα και μια απελπισμένη ανάγκη να νιώσουν φυσιολογικοί — ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.
Μάντεψε πόσο σ’ αγαπώ
Υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση γύρω από την αγάπη. Ότι είναι συναίσθημα. Δεν είναι. Συναίσθημα είναι ο έρωτας. Η επιθυμία. Ο ενθουσιασμός. Η τρυφερότητα. Η αγάπη είναι απόφαση. Και γι’ αυτό είναι τόσο βαριά λέξη. Γιατί οι αποφάσεις δεν δοκιμάζονται όταν όλα πηγαίνουν καλά, δοκιμάζονται όταν όλες οι επιλογές μοιάζουν λάθος.
Η Παναγία των Παρισίων
Στο μεσαιωνικό Παρίσι ξετυλίγεται μια περιπετειώδης ιστορία με κέντρο δράσης της τον επιβλητικό Ναό της Νοτρ Νταμ. Κεντρικοί ήρωες, ο Κουασιμόδος, ο παραμορφωμένος, καλοκάγαθος κωδωνοκρούστης της Παναγίας των Παρισίων που ζει απομονωμένος ψηλά στο καμπαναριό με μόνη του συντροφιά τα τερατόμορφα αγαλματάκια της εκκλησίας (γκαργκόιλς), η τσιγγάνα Εσμεράλδα, η οποία σαγηνεύει με την ομορφιά της, συγκινεί με την αγνότητα της ψυχής της και έχει πάντα δίπλα της την αγαπημένη της κατσίκα και ο σκοτεινός αρχιδιάκονος Φρόλο που ορμώμενος από το πάθος του για την Εσμεράλδα απομακρύνεται από τον δρόμο του Θεού και γίνεται επικίνδυνος. Μαζί τους, οι κατατρεγμένοι τσιγγάνοι του Παρισιού με την αρχηγό τους, ο ρομαντικός ποιητής και φιλόσοφος Γκρεγκουάρ, ο λοχαγός Φοίβος με τη φρουρά, ο καλός ιερέας της εκκλησίας, μία τραγική και μυστηριώδης γυναίκα και φυσικά οι πολίτες του Παρισιού.
Jane
Με αφετηρία ένα από τα γοητευτικότερα βιβλία όλων των εποχών, η παράσταση επισκέπτεται ξανά την διαχρονική δύναμη που αναβλύζει από την ιστορία της Σαρλότ Μπροντέ. Εξερευνώντας σε βάθος το εμβληματικό μυθιστόρημα φωτίζει ζητήματα ταυτότητας, ελευθερίας, και επιθυμίας μέσα από μια σύγχρονη, ποιητική και ανατρεπτική θεατρική γλώσσα.
Οι Απόντες
Τι σημαίνει να θυμάσαι κάποιον που δεν είναι πια εδώ; Και τί συμβαίνει όταν μια προσωπική μνήμη
αφήνεται να ειπωθεί χωρίς γραπτό κείμενο, χωρίς την ασφάλεια της προκαθορισμένης λέξης; Στους
Απόντες, επί σκηνής δε βρίσκονται ηθοποιοί, αλλά απλοί, καθημερινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας,
που μας αφηγούνται ιστορίες απώλειας: απουσίες που προκάλεσε ο θάνατος, ο χωρισμός, η ξενιτιά,
αλλά και η απώλεια μιας αίσθησης ή μιας εμπειρίας που μπορεί να έχει χαθεί για πάντα.
Το Πάρτυ της ζωής μου
Ένας υποκριτικός μαραθώνιος της Ελένης Ράντου που εκτοξεύει κάθε βράδυ την ηρωίδα της από την τραγικότητα στην κωμικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, μια ηρωίδα που ξεκινά από τα παιδικά της χρόνια και καταλήγει στο σήμερα σ’ ένα απύθμενο ωκεανό συναισθημάτων.
Φαιά νεύρωση
Ένας μοντέρνος μονόλογος για τον ναρκισσισμό που μαστίζει τον δυτικό κόσμο-η φαιά νεύρωση. Σώμα, πρωταρχικό είδωλο σ’ όλη την υπερβολή. Εξευτελιστική ανάγκη να αγαπηθεί αυτό το σώμα. Βουλιμία -Νευρική ανορεξία. Ακραία διαταραχή του ψυχισμού. Κοινωνική απόσυρση. Συναισθηματική αποξένωση. Τάσεις φυγής. Έλλειμμα προορισμού.
ΟΔΥΣΣΕΙΑ – Ραψωδία λ
Η Σάσα Βούλγαρη αφηγείται στον ατμοσφαιρικό χώρο της Οικίας Κατακουζηνού την Νέκυια, μία από τις πιο εμβληματικές ραψωδίες της Οδύσσειας.
Ένα κουκλόσπιτο
Είναι φανερή η ανασκαφή του ρόλου και η συνεχής διερεύνησή του. Η προσέγγισή του αποκαλύπτει τις εσωτερικές εντάσεις, με τρόπο ελλειπτικό και ουσιαστικό. Δεν παραλείπεται κανένα πρόβλημα η κοινωνική υποκρισία, ο εγκλεισμός, η διαφθορά, η υποτίμηση της ανθρώπινης ύπαρξης. Όλα θίγονται με τρόπο ουσιαστικό. Η ουσία του έργου ξεκινά από την τοποθέτηση του σώματος μέσα στον χώρο. Έτσι γεννιέται επί σκηνής ο χαρακτήρας και γίνεται δράση.
AI‧MILIA
Η Αιμιλία Υψηλάντη αφηγείται στοιχεία της ζωής της σε μια διαδρομή 60 χρόνων, τα οποία συνδέονται με τα γεγονότα που σημάδεψαν τον τόπο μας και τις ζωές των ανθρώπων όπως τις βίωσαν από τον εμφύλιο μέχρι σήμερα. Με αυτή τη βάση ξεκινάει η αφήγηση της.
EVELYN EVELYN
Δύο αδερφές. Η Evelyn και η Evelyn. Μοιράζονται τρία πόδια, δύο χέρια, τρεις πνεύμονες, δύο καρδιές, δύο μυαλά και ένα μόνο νεφρό. Σιαμαίες. «Μόλις είδα το πιο περίεργο όνειρο. Περπατούσα στο δρόμο σε μια τεράστια πόλη. Όλα τα μαγαζιά και τα αυτοκίνητα ήταν άδεια. Ήταν τόσο ήσυχα. Τόσο τρομακτικά ήσυχα. Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Και μετά το κατάλαβα. Γύρισα δίπλα μου και… δεν ήσουν εκεί. Δεν ήσουν δίπλα μου!» Δύο πλάσματα ενωμένα έρχονται από τη στιγμή της γέννησής τους αντιμέτωπα με την εκμετάλλευση, τη βία, την απαξίωση, τον χλευασμό, την απομόνωση. Το τίμημα του να είσαι τόσο διαφορετικός είναι μεγάλο. Μεγάλη και η ανάγκη τους να υπάρξουν ως δύο ξεχωριστές οντότητες.
Ροδάφ’νον
Η περιπέτεια των Ποντίων ξεδιπλώνεται μέσα από την ιστορία της Παρθένας, μιας γυναίκας που ξεριζώνεται από ένα χωριό της Τραπεζούντας για να βρεθεί, με την ανταλλαγή πληθυσμών, σε κάποιο χωριό της Δυτικής Μακεδονίας. Ο καθημερινός αγώνας, το γέλιο και το δάκρυ, οι μνήμες μιας χαμένης πατρίδας, το ακριβό της μυστικό και το μεγάλο της όνειρο: να φυτέψει στην αυλή της ένα ροδάφ’νον, από τα χώματα του τόπου της και να ριζώσει η μνήμη του Πόντου στη νέα πατρίδα.
Ελεύθερο ζευγάρι
Με χιούμορ που πονάει και αλήθειες που δεν κρύβονται, το έργο ξεσκεπάζει όσα συχνά φωλιάζουν μέσα στις σχέσεις: τον άντρα που μιλά για «προοδευτικότητα» και τολμά να κάνει ό,τι θέλει, χωρίς συνέπειες και τη γυναίκα που, μέσα από κρίσεις, φόβους και ξεκαρδιστικές ανατροπές, βρίσκει τη δική της φωνή, τη δύναμη και την αλήθεια της.
Τσακουάλα
Απέναντι σε έναν κόσμο που διαλύεται, τέσσερις άνθρωποι επιστρατεύουν τον δικό τους μηχανισμό άμυνας. Μια ιστορία από τις γειτονιές των δυτικών προαστίων. Για ανθρώπους στο μεταίχμιο, χωρίς επιλογές, που σε πείσμα των συνθηκών επιμένουν να υπερασπίζονται τα τελευταία κομμάτια του κόσμου τους.
Η στιγμή του έθνους
Αν σας ζητούσαν να επιλέξετε μία και μόνο στιγμή από την ελληνική ιστορία, από το 1821 μέχρι σήμερα, ποια θα ήταν; Η Επανάσταση; Η δίκη του Κολοκοτρώνη; Η Μεταπολίτευση; Το Euro 2004; Η Έλενα Παπαρίζου; Ή μήπως μια προσωπική στιγμή που για εσάς έχει μεγαλύτερη σημασία από όλα τα γεγονότα που γράφτηκαν στα βιβλία;
Λύκοι
Πέντε μούρες, συνεργάτες, εχθροί, φίλοι, λύκοι και πρόβατα… όλα μαζί. Ανάμεσά τους ένας αρχηγός. Ασφαλώς. Σε ένα σπίτι μακριά από την πόλη. Όχι τόσο σπίτι. Μια στάνη. Ένας και ο μπάτσος. Αδικαίωτος που θέλει να δοξαστεί, αλλά δεν μπορεί. Καταραμένη επαρχία! Ένας κόμπος που πρέπει να λυθεί. Ένα κορίτσι – θήραμα που πρέπει να δικαιωθεί.
Τα ραδίκια ανάποδα
Πρόκειται για την πιο μαύρη, άραχλη, σπαραξικάρδια, ξεκαρδιστική και selfie παράσταση για τσέμπαλο, φαγκότο, φέρετρο και οστεοφυλάκιο.
Μαθήματα ισορροπίας
Τέσσερις γυναίκες και ένας άντρας συναντιούνται σε ένα μικρό στούντιο χορού της πόλης. Άγνωστοι μεταξύ τους στην αρχή, φέρνουν μαζί τους τις μικρές και μεγάλες ιστορίες της ζωής τους: δουλειές που χάθηκαν, έρωτες που δεν πήγαν όπως περίμεναν, φόβους που έμειναν ανείπωτοι.
Blance after
Μέσα από ένα κείμενο που συνομιλεί με τη μουσική, η Blanche επιστρέφει στις αναμνήσεις της και στα πρόσωπα που εξακολουθούν να κατοικούν μέσα της. Τα τραγούδια λειτουργούν σαν θραύσματα μνήμης, ενώ ο χώρος μεταμορφώνεται σε έναν εσωτερικό τόπο όπου το πραγματικό και το φανταστικό συναντιούνται. Το “BLANCHE after” είναι μια παράσταση για τη στιγμή εκείνη που η ανάγκη να εξηγήσεις την ιστορία σου σταματά και μένει μόνο η ανάγκη να την αφήσεις πίσω.
Μέχρι κάθε αύριο
Η παράσταση, εμπνευσμένη από την ομώνυμη ποιητική συλλογή της Κατερίνας Ντίνου, είναι μια διαδρομή μέσα στη νύχτα της πόλης, στις εσωτερικές διαδρομές μιας γυναίκας που αναζητά τον εαυτό της ανάμεσα σε έρωτες, απουσίες και μνήμες.
Ομόνοια – Μια μυθοπλασία
Ένα βράδυ, ένας νέος άντρας ανακαλύπτει ένα πτώμα αγνώστων λοιπών στοιχείων στην περιοχή της Ομόνοιας. Το επόμενο πρωί, καθώς δεν βρίσκει καμία αναφορά για το περιστατικό σε σόσιαλ μίντια και εφημερίδες, αποφασίζει να ξεκινήσει μια προσωπική σταυροφορία αναζήτησης της αλήθειας με απρόβλεπτες συνέπειες.
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω
Ο γοητευτικός θιασάρχης Ντον Τζενάρο και ο θίασός του καταφθάνουν σε έναν τουριστικό προορισμό για περιοδεία, φέρνοντας μαζί πρόβες, φασαρίες, μικροπαρεξηγήσεις και μια αναστάτωση που διαταράσσει την ήσυχη καθημερινότητα του τόπου. Ο Αλμπέρτο, ο παραγωγός του θιάσου της… «κακιάς ώρας», είναι ερωτευμένος με τη μυστηριώδη και όμορφη Μπίτσε, αγνοώντας ότι είναι παντρεμένη και έγκυος. Τα μέλη του θιάσου, ευέλικτοι, αστείοι, ανθρώπινοι, τον βοηθούν να βγει από την περίπλοκη αυτή κατάσταση, την ώρα που ολόκληρη η ομάδα προσπαθεί να στήσει μια νέα παράσταση για να ανέβει την ίδια βραδιά, ύστερα από την αποτυχία της προηγούμενης.
Φόνισσα
Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, ακολουθώντας την παρτιτούρα της μουσικής, θα διαβάσει αποσπάσματα του έργου σε μια ιδιότυπη, πυρετική όσο και εξαιρετικά απαιτητική αφήγηση, αξιοποιώντας τη σπάνια μουσικότητα του μοναδικού γλωσσικού ιδιώματος του Παπαδιαμάντη και διατηρώντας ακέραιη τη δραματική του ένταση. Τη δραματουργική επεξεργασία του διηγήματος του Παπαδιαμάντη, τη διασκευή της μουσικής του Γιώργου Κουμεντάκη και τη μουσική διεύθυνση υπογράφει ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος. Τη μεταγραφή για μικρό μουσικό σύνολο υπογράφει ο μουσικολόγος, κλαρινετίστας και Αναπληρωτής Καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Γιάννης Σαμπροβαλάκης.
Διαβάστε επίσης: Ευτυχισμένες μέρες – Κριτική θεάτρου
