Συνταγές της απομόνωσης – Κριτική βιβλίου

Οι Συνταγές της απομόνωσης είναι μια συλλογή δεκατριών διηγημάτων που εστιάζουν στον σύγχρονο άνθρωπο, στις σχέσεις, στους φόβους, στα τραύματα. Μέσα από καθημερινούς, αληθινούς χαρακτήρες, το βιβλίο μιλά για τις οικογενειακές και ερωτικές σχέσεις, την ενηλικίωση, τα ανεκπλήρωτα όνειρα, τις προσδοκίες.

Συγγραφέας: Ιωάννα Ιωαννίδου

Εκδοτικός: Άνω τελεία

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ

Αυτό που με κέρδισε από την αρχή είναι οι χαρακτήρες. Είναι άνθρωποι καθημερινοί, με σκέψεις, αμφιβολίες, φόβους και προσδοκίες που μοιάζουν πολύ με τις δικές μας. Αυτή η δυνατότητα ταύτισης είναι, για μένα, ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα του βιβλίου.

Ένα στοιχείο που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό –και που δεν το συναντάμε πάντα στα διηγήματα– είναι το γεγονός ότι κάθε ιστορία ολοκληρώνεται. Κάθε διήγημα λειτουργεί ως μια ολοκληρωμένη ιστορία. Δεν αναρωτήθηκα αν υπήρχε κάτι ακόμα να ειπωθεί. Κάθε ιστορία είχε τη δική της αρχή, τη δική της κορύφωση και το δικό της τέλος.

Τα θέματα που πραγματεύονται τα διηγήματα είναι πολλά και επίκαιρα. Το αν ζούμε μέσα σε ένα ψέμα και πόσο καλά γνωρίζουμε τελικά τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας. Το αν ακολουθούμε τη δική μας ιστορία ή αν, συνειδητά ή ασυνείδητα, ζούμε τη ζωή που έχουν σχεδιάσει άλλοι για εμάς. Οι οικογενειακές σχέσεις, με όλο το βάρος, την αγάπη αλλά και τις πληγές που κουβαλούν. Τα όνειρα που μένουν πίσω, τα τραύματα που μας διαμορφώνουν, οι προσδοκίες που έχουμε από τον εαυτό μας και από τους άλλους και που συχνά γίνονται πηγή απογοήτευσης.

Ιδιαίτερη θέση έχουν και τα θέματα της ενηλικίωσης και του παρελθόντος. Όχι μόνο ως χρονικές στιγμές, αλλά ως εσωτερικές διαδικασίες. Μέσα από τις ιστορίες αυτές, γίνεται φανερό πως οι επιλογές μας, αλλά και όσα δεν τολμήσαμε ποτέ να επιλέξουμε, συνεχίζουν να μας συνοδεύουν.

Οι ερωτικές σχέσεις και οι φόβοι που τις διαπερνούν είναι επίσης παρόντες. Ο φόβος της μοναξιάς, της απόρριψης, της αποτυχίας, αλλά και ο φόβος να αφεθούμε πραγματικά σε κάποιον άλλον.

Αυτό που κάνει τα διηγήματα ιδιαίτερα επίκαιρα είναι ακριβώς αυτή η θεματολογία. Πρόκειται για ζητήματα που, λίγο ή πολύ, μας έχουν απασχολήσει όλους. Ζούμε σε μια εποχή όπου η απομόνωση δεν είναι πάντα φυσική· πολύ συχνά είναι συναισθηματική. Παρότι είμαστε διαρκώς συνδεδεμένοι, πολλές φορές νιώθουμε μόνοι, αποκομμένοι από τον εαυτό μας και από τους άλλους. Οι Συνταγές της απομόνωσης καταφέρνουν να αποτυπώσουν αυτή την αίσθηση με ειλικρίνεια και ευαισθησία.

Ανάμεσα στις ιστορίες, η αγαπημένη μου ήταν η «Έμπνευση».

Η γλώσσα του βιβλίου είναι απλή, χωρίς να προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Η γραφή αφήνει χώρο να σκεφτούμε, να νιώσουμε, να βάλουμε μέσα στις ιστορίες κομμάτια του εαυτού του.

Είναι ένα βιβλίο που αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία.