Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 25-31/12/2025
Έξι θεατρικές παραστάσεις κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα.
Ο Αμερικάνος
Πρόκειται για μια ιδιαίτερη θεατρική μεταφορά του ομώνυμου κλασικού διηγήματος «Ο Αμερικάνος» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για έναν ηθοποιό κι ένα μουσικό. Ο ήρωας είναι «ξένος μέσα στον κόσμο του». Φυσικά, δεν είναι ούτε ξένος ούτε Αμερικάνος.
Αντίστροφη μέτρηση
Η «Αντίστροφη Μέτρηση» είναι ένα έργο ανθρώπινο ,με απρόσμενες δόσεις κωμικότητας που φωτίζουν τις πιο σκοτεινές χαραμάδες. Η ιστορία της Κατίνας φωτίζει μια αλήθεια: πως ζώντας για όλους, κινδυνεύουμε να μην προλάβουμε να ζήσουμε για εμάς.
Η Κατίνα είναι μια φιγούρα οικεία και ταυτόχρονα συμβολική. Βρίσκεται στο κατώφλι ενός αλλόκοτου ταξιδιού, ένα ταξίδι που ξεκινά με μια βαλίτσα και μια αινιγματική οδηγία, για να καταλήξει σε μια υπαρξιακή αποκάλυψη.
Ένα Κουκλόσπιτο
Η ιστορία του έργου εκτυλίσσεται μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων. Ο Ίψεν αριστοτεχνικά τοποθετεί τον μεγεθυντικό του φακό εντός των τεσσάρων τοίχων ενός μεσοαστικού σπιτιού της Β. Ευρώπης. Οι μορφές των ανθρώπων στο Κουκλόσπιτο φέρουν τις πληγές που αφήνει πάνω τους η ζωή, ο χρόνος και η καθημερινότητα.
Πέρσες
Μια παράσταση “λειτουργία”, μια επιμνημόσυνη δέηση όπου ο ηθοποιός-μύστης-ιερέας-κοσμοναύτης στο χρόνο, ενσαρκώνει τις μορφές στο έργο του Αισχύλου, σε μια κρύπτη, πλάι στον τάφο του Δαρείου. Στο αρχαίο αυτό κτίσμα, που λειτουργεί σαν μουσείο αλλά και σαν τόπος ιερός για τον ίδιο, η κρύπτη γίνεται ένας “πανάγιος τάφος” κι ακόμη ένας χώρος με ευρήματα κι εγκαταστάσεις μιας θεοτόκου Άτοσσας κι ενός μισού αγγέλου και προδρόμου, ενός αγγελιοφόρου που μας οδηγεί σε μια ακολουθία των παθών των Περσών. Μια τελετουργία που μοιάζει σαν μια ετήσια γιορτή κατάνυξης και μνήμης των παθών, της Άτης και της πτώσης, του πνιγμένου λυγμού, του θρήνου γι’ αυτό που κάποτε ήταν οι Πέρσες, αλλά και του Ποιητή η επωδός: “Η ματωμένη γη στο θαλασσόβρεχτο νησί του Αίαντα για πάντα κράτησε αυτό που κάποτε ήταν οι Πέρσες”.
Σλάντεκ
Το έργο του φον Χόρβατ διαδραματίζεται στην περίοδο του Μεσοπολέμου και της Μεγάλης Ύφεσης, όταν ο πληθωρισμός, η ανεργία, η πείνα, η φτώχεια και η έλλειψη στέγης μαστίζουν τη Γερμανία και εξαθλιώνουν τους ανθρώπους, δίνοντας την ευκαιρία σε ακραίες πολιτικές ομάδες, όπως το Ναζιστικό Κόμμα, να κερδίσουν τις καρδιές των ηττημένων και φτωχών. Στο Σλάντεκ βλέπουμε πώς οι κοινωνικές συνθήκες οδηγούν τους «μικρούς» ανθρώπους σε απελπισμένη δράση και στυγερή βία, ανοίγοντας τον δρόμο σε δικτάτορες και φασίστες που εξοντώνουν όποιον στέκεται εμπόδιο στο διάβα τους: γυναίκες, ομοφυλόφιλους, Εβραίους, κομμουνιστές, δημοκρατικούς.
Το σωσίβιο
Ένα μεσημέρι καλοκαιριού, σε μια “εντελή” Δημοκρατία του κοντινού μέλλοντος, ο Ε, καθηγητής της Θεωρίας του Κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο, μπαίνει σε ένα πολυκατάστημα ειδών θαλάσσης και ζητάει ένα σωσίβιο.
Το γεγονός ότι πρόφερε την λέξη «σωσίβιο» προκαλεί την άμεση σύλληψή του – καθώς τα σωσίβια έχουν καταργηθεί από την συλλογική μνήμη των ανθρώπων εδώ και δεκατέσσερα χρόνια.
Διαβάστε επίσης: Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 18-25/12/2025
