Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 24-30/9/2026
Είκοσι δύο θεατρικές παραστάσεις κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα.
13ος Άθλος
Ο «13ος Άθλος» του Δημήτρη Πασσά είναι ένα γλυκόπικρο υπαρξιακό νέο – νουάρ με μύθους από την αρχαία Ελλάδα και την Ιαπωνία, ανατρεπτική δράση και απρόσμενη αισιοδοξία. Μια ωδή στους αφανείς ήρωες του κόσμου, με αφορμή τον μέγιστο των ηρώων, ημίθεο Ηρακλή.
Ακριβούλα μου
Δύο γυναίκες, η μία ώριμη και η άλλη πολύ νέα (μήπως είναι η ίδια;), σε ύψωμα μεγάλο, σχεδόν αδιάβατο ή κάπου στην άκρη της θάλασσας, ανάμεσα σε κάποιους χειροποίητους μικρούς φάρους, φροντίζουν τη φλόγα τους: λένε μια ιστορία, ώσπου να ξημερώσει. Είναι η Ακριβούλα, 9 χρονών και ένας μικρός θάνατός της, εκεί στο πέρασμα. Κι άλλες μορφές γύρω της, καντηλάκια ταπεινά, ιστορίες για μια χαμένη αθωότητα, μορφές σαν άνθη του γιαλού (αμμοθίνες) που έλαμψαν μια στιγμή κι έπειτα χάθηκαν, τις πήρε το κύμα –και ανάμεσά τους η παρηγορητική μορφή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Αντιγόνη
Στον απόηχο του εμφυλίου πολέμου, ο Κρέων αποφασίζει να τιμήσει με ταφή τον έναν από τους γιούς του Οιδίποδα, τον Ετεοκλή, ενώ απαγορεύει την ταφή του άλλου, του Πολυνείκη, χαρακτηρίζοντάς τον προδότη της Θήβας. Η Αντιγόνη αρνείται να πειθαρχήσει στο διάταγμα του Κρέοντα και προχωρά στην ταφή του αδελφού της, οδηγώντας τη σύγκρουση ανάμεσα στους δύο σε μετωπική ρήξη.
Ο αρχιτέκτων
Ένας αρχιτέκτονας παραδίδει σε ένα ζευγάρι το σπίτι που έχει σχεδιάσει για εκείνους. Δεν πρόκειται όμως για έναν απλό χώρο κατοίκησης, αλλά για ένα απολύτως ελεγχόμενο σύστημα: ένα σπίτι-σύνθεση, με αυστηρές αναλογίες, συγκεκριμένες διαδρομές, επιτρεπόμενες στάσεις και απαγορευμένες κινήσεις.
Τα άσπρα άλογα – Ρόσμερσχολμ
Ο πύργος των Ρόσμερ, το «Ρόσμερσχολμ», κουβαλάει το σκοτάδι και το βάρος μιας οικογένειας συντηρητικών που ελέγχει τα πάντα. Ενας πάστορας, τελευταίος απόγονος των Ρόσμερ που αποστάτησε από την Εκκλησία, και η χαμένη σύζυγός του. Μια δαιμονική γυναίκα που μένει μαζί του τον φροντίζει και τον εμπνέει να σκέφτεται και να ζει ελεύθερα. Το παλιό συγκρούεται με το νέο. Ενας έρωτας γεννιέται, ένα πάθος παραμένει ανεκπλήρωτο και ένας θάνατος είναι αξεδιάλυτος.
Bacon
Το Bacon αφηγείται την ιστορία δύο εφήβων αγοριών από διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα, που συναντιούνται σε έναν κόσμο σχολικής βίας, καταπίεσης και ανομολόγητης επιθυμίας. Μια σχέση που ξεκινά ως φιλία εξελίσσεται σε εξάρτηση, έλξη και σύγκρουση, αφήνοντας ένα τραύμα που τους ακολουθεί στην ενήλικη ζωή.
Βρικόλακες
Η Ελένα Άλβινγκ ετοιμάζεται να εγκαινιάσει ένα ορφανοτροφείο προς τιμήν του άσωτου συζύγου της που έχει πεθάνει για να συντηρήσει την καλή εικόνα του λοχαγού Άλβινγκ απέναντι στον γιο της Όσβαλτ Άλβινγκ και απέναντι στην κοινωνία. Πιστεύει ότι έτσι θα σκεπάσει τα μυστικά της οικογένειας και θα κλείσει τους λογαριασμούς με το σκοτεινό παρελθόν του συζύγου της.
Cleansed
Σ’ ένα Πανεπιστημιακό Ίδρυμα, το οποίο διαχειρίζεται ο Τίνκερ, 6 πρόσωπα προσπαθούν να βρουν την ταυτότητα τους, τη φωνή τους και να ζήσουν έξω από ταξινομήσεις και στενά πλαίσια. Ο Γκράχαμ ψάχνει τον θάνατο, η Γκρέις ψάχνει τον αδελφό της και θέλει να γίνει αυτός, ο Καρλ ζητάει απόλυτη δέσμευση, ο Ροντ ψάχνει την ανεξαρτησία, ο Ρόμπιν προσπαθεί να σταματήσει τη φωνή που ακούει στο κεφάλι του, η Γυναίκα θέλει να βρει κάποιον να την σώσει και να την αναβαπτίσει. Όλοι ψάχνουν την αγάπη και την αποδοχή, το δικαίωμα στη διαφορετικότητα σε μια κοινωνία πλήρως αποστεγνωμένη που “καθαρίζει” τους ανθρώπους από ό,τι θεωρεί απαγορευμένο. Ο Τίνκερ θα τους υποβάλλει – και θα υποβάλλει εαυτόν – στις πιο σκληρές δοκιμασίες για να τους εξιλεώσει (η για να τους τιμωρήσει;).
Επιτάφιος του Περικλή
Το αριστούργημα του Θουκυδίδη. Ένας ύμνος στη Δημοκρατία. Ένας Ύμνος στην πόλη των Αθηναίων. Ο λόγος που έβγαλε ο Περικλής για τους πρώτους νεκρούς του Πελοποννησιακού πολέμου το 430 π.Χ. Ένας λόγος ρητορικός λογοτεχνικός, ποιητικός, πολιτικός αλλά και βαθιά ανθρώπινος. Γραμμένος με τέτοια μαεστρία ώστε να μην αφήσει κανέναν που τον ακούει ασυγκίνητο. Ο Περικλής που ταύτισε το όνομά του με τον χρυσό αιώνα της Αθήνας (5ος αιώνας) παίρνει αφορμή από αυτόν το επικήδειο για να υμνήσει την ακμή στην οποία έφτασε η πόλη επί της δικής του ηγεμονίας. Οικονομικά, πνευματικά, κοινωνικά και πολιτικά.
Ιφιγένεια η εν Αυλίδι
Στην “Ιφιγένεια η εν Αυλίδι” ο κόσμος βαδίζει στο χείλος της αβύσσου, χωρίς αέρα και χωρίς διέξοδο από τον παραλογισμό του επερχόμενου μεγάλου πολέμου. Από την αρχή κιόλας του έργου, βρισκόμαστε σε αυτή την αιχμή του χρόνου όπου ιερά έθιμα όπως η ικεσία, δομικές και βαθιά συμβολικές σχέσεις όπως η πατρότητα, σημαίνοντα ιδεώδη όπως η πατρίδα, που συνδέουν τον άνθρωπο με τον τόπο καταγωγής του, την ιστορική μνήμη και ένα συλλογικό αξιακό και ηθικό πεπρωμένο, διαβρώνονται, απομυθοποιούνται, καταρρέουν μπροστά στο βάρος της βουλιμίας των κυρίαρχων για πόλεμο, αίμα και εξουσία. Όμως, τι είναι ένας κόσμος που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παιδοκτονία;
Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς
Μια εξομολόγηση διώξεων, συλλήψεων, φυλακίσεων και βασανιστηρίων. Ίσως γιατί η περίοδος που διανύουμε μοιάζει να έχει κάτι από τη σκοτεινή νιότη του Μίσσιου. Ίσως πάλι γιατί ο Μίσσιος δεν απευθύνεται μόνο στο νεκρό του φίλο αλλά κυρίως στους απόντες, σε ‘μάς. Ίσως γιατί η αντίληψη του Μίσσιου για τη ζωή , την ιστορία, το όνειρο δεν είναι μόνο γεμάτη από πολιτική κριτική αλλά και από αισιοδοξία για τη ζωή και πίστη στη δημιουργική δύναμη του ανθρώπου. Ίσως, πάλι, γιατί μας έχουν συμβεί αδιανόητα πράγματα και είναι η στιγμή να αναρωτηθούμε, πώς αντιστέκεται κάποιος σήμερα.
Κλημεντίνες χωρίς κουκούτσι
Λαϊκή αγορά: Η πιο γνήσια τελετουργία του δημόσιου χώρου. Ένας τόπος μεταιχμιακός, που συχνά θυμίζει περισσότερο θέατρο από το ίδιο το θέατρο. Ένας χώρος συναλλαγών που επαφίεται εξ ολοκλήρου στον ανθρώπινο παράγοντα, ίσως από τους τελευταίους που έχουν απομείνει.
Κοινός λόγος
Ο Κοινός Λόγος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Το 1997, πριν ακόμη η παλιά ζυθαποθήκη του ΦΙΞ μετατραπεί σε θέατρο, ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος παρουσίασε στην αυλή της τον Κοινό Λόγο της Έλλης Παπαδημητρίου, στην πρώτη παραγωγή του Θεάτρου. Η Σούλα Αθανασιάδου, η Ανθή Ανδρεοπούλου, η Όλγα Δαμάνη, η Μαρία Κατσανδρή και η Τζίνη Παπαδοπούλου έδωσαν φωνή σε γυναίκες που δεν υπήρξαν πρωταγωνίστριες της επίσημης Ιστορίας, αλλά βίωσαν τις μεγάλες ανατροπές της.
Η κρυφή κασέτα
Η νεαρή Αλεξάνδρα, φτάνει “ψυχοκόρη”, στο σπίτι του παγκόσμιου συνθέτη. Κράτα στα λεπτά χέρια της μια φθαρμένη βαλίτσα με όλα της, τα υπάρχοντά. Εκείνος στα δικά του χέρια, πλέον, κρατά ολάκερη τη ζωή της. Την μαγεύει το μεγαλείο του. Γίνεται γι’ αυτήν πατέρας, μέντορας, αδερφός και ορίζει τη μοίρα της. Δίπλα του, πλάι του, στη σκιά του. Σαν ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας, θα αγαπήσει και θα θυσιαστεί στον βωμό του έρωτα της. Η παράνομη σχέση τους ξεκινά σύντομα, μα διακόπτεται απ’ το πραξικόπημα. Το μωρό που αποκτούν, καταλήγει σε ίδρυμα. Το πιστοποιητικό γεννήσεως γράφει “εξώγαμον”. Λέξη- μαχαιριά, για εκείνη την εποχή. Ακολουθούν πέτρινα χρόνια. Ενοχές, φυγή, φίμωση της αλήθειες, ένας γάμος – σωσίβιο (ή μήπως όχι;), μια υιοθεσία. Δεν μπορεί το παιδί της να είναι Αγνώστου Πατρός, πρέπει να του δώσει ένα όνομα.. Έτσι την συμβουλεύουν. Απόγνωση. Τα πρέπει κόντρα στα θέλω της. Στ’ αυτιά της τα λόγια του “βιάστηκες… πάντα βιαζόσουν”.
Μάρτυρας κατηγορίας
Ο Λέοναρντ Βόουλ κατηγορείται για τη δολοφονία μιας πλούσιας χήρας. Όλες οι ενδείξεις συνηγορούν ότι αυτός είναι ο δολοφόνος. Ο δαιμόνιος ποινικολόγος Ουίλφρεντ Ρόμπαρτς που αναλαμβάνει την υπεράσπισή του ωστόσο, δεν είναι τόσο σίγουρος για την ενοχή του. Ο αγώνας του νεαρού άνδρα να μην καταδικαστεί θα κριθεί στα έδρανα του δικαστηρίου όπου οι μαρτυρίες είναι συντριπτικά εναντίον του και η ετυμηγορία των ενόρκων φαίνεται μονόδρομος. Μόνη μάρτυρας για την υπεράσπισή του είναι η αινιγματική σύζυγός του που κρατάει την άκρη του νήματος και τη λύση του γρίφου.
Η μπαλάντα ενός ευαίσθητου δημίου
Σε μια μπι (υποβαθμισμένη) μεσαιωνική αγγλική επαρχία, ετοιμαζόμαστε να παρακολουθηθούμε τη δημόσια εκτέλεση ενός υφαντουργού – φοροφυγά – κακομοίρη. Ο δήμιος ακονίζει το τσεκούρι του και ο βοηθός του ετοιμάζει το πριονίδι στο καλάθι, όταν ξαφνικά καταφθάνει με ένα περιστέρι το νέο διάγγελμα του Βασιλιά. Η πίστη του δήμιου στο σύστημα κλονίζεται, ο υφαντουργός βρίσκει ευκαιρία να συνδικαλιστεί και η επανάσταση που θα άλλαζε το ρου της ιστορίας είναι έτοιμη να ξεσπάσει. Τι γίνεται άραγε, όταν ο πιο πιστός υπηρέτης του συστήματος αρχίζει να αμφιβάλει;
Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου
Σε ένα όχι και τόσο μακρινό, αλλά οικεία ζοφερό μέλλον, ένας νέος υπάλληλος της κρατικής υπηρεσίας καταφτάνει στο περιβόητο γραφείο 20/4 να αναλάβει καθήκοντα. Η γνωριμία του με τον παλιό υπάλληλο της υπηρεσίας θα αποδειχθεί κομβική και για τους δύο με τη σύντομη συνύπαρξη τους να είναι εκρηκτική. Τον ρόλο του διαμεσολαβητή καλείται να πάρει ο διευθυντής της υπηρεσίας με το ιδιαίτερο ταπεραμέντο του. Η παρουσία του μυστηριώδους καθαριστή εντείνει την αγωνία με την εξέλιξη του έργου να είναι απρόβλεπτη, και τις συνεχείς εναλλαγές από κωμικέ σε έντονα δραματικές καταστάσεις να οδηγούν στην τελική αλήθεια.
Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού
Σε ένα όχι και τόσο μακρινό, αλλά οικεία ζοφερό μέλλον, ένας νέος υπάλληλος της κρατικής υπηρεσίας καταφτάνει στο περιβόητο γραφείο 20/4 να αναλάβει καθήκοντα. Η γνωριμία του με τον παλιό υπάλληλο της υπηρεσίας θα αποδειχθεί κομβική και για τους δύο με τη σύντομη συνύπαρξη τους να είναι εκρηκτική. Τον ρόλο του διαμεσολαβητή καλείται να πάρει ο διευθυντής της υπηρεσίας με το ιδιαίτερο ταπεραμέντο του. Η παρουσία του μυστηριώδους καθαριστή εντείνει την αγωνία με την εξέλιξη του έργου να είναι απρόβλεπτη, και τις συνεχείς εναλλαγές από κωμικέ σε έντονα δραματικές καταστάσεις να οδηγούν στην τελική αλήθεια.
Τζένη Τζένη
Με αρχική έμπνευση το “Τζένη Τζένη”, την κλασική ταινία της Φίνος Φίλμς, ο Νίκος Καραθάνος στρέφει το βλέμμα του στην μυθική πλέον αφήγηση των ελληνικών ταινιών, την αφήγηση μιας Ελλάδας φωτός, καλοκαιριού, ελαφρότητας και ομορφιάς που στη σύγχρονη εποχή φαντάζει όλο και πιο μακρινή. Με νοσταλγία για τη χαμένη αυτή αφέλεια των καλοκαιρινών βραδιών, και με ένα θίασο “σκιών”, φαντασμάτων των ηρώων της κλασικής ταινίας, στήνει ένα καλοκαιρινό, ηλιόλουστο ρέκβιεμ, έναν θρήνο για το τέλος αυτής της εποχής και συνάμα μια γιορτή για την αθανασία που της χάρισε η ασημένια οθόνη.
Τζόνι μπλε
Σε ένα υπόγειο στη Νέα Ιωνία, ένα φαινομενικά αθώο αντρικό πάρτι με ουίσκι, καβγάδες, «ανδρικά» αστεία και λαϊκά άσματα, μετατρέπεται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι θάρρους και αλήθειας. Ένας πατέρας ξανασμίγει με τους δυο κολλητούς του σε μια βραδιά συμφιλίωσης και κλασικής αντροπαρέας που θα εξελιχθεί σε θρίλερ για γερά νεύρα. Απρόσμενες αφίξεις θα εκτροχιάσουν ακόμη περισσότερο την περίεργη αυτή βραδιά. Ανάμεσα σε χαλασμένες τηλεοράσεις, κατεστραμμένες βιντεοκασέτες και αμοντάριστα πλάνα από το παρελθόν, οι πέντε ήρωές μας θα κληθούν να πάρουν μια απόφαση, και μετά να ζήσουν με αυτήν.
Φύγαμε
Όλα ξεκινάνε στη ζωή ενός ανθρώπου από το πατρικό σπίτι. Το πατρικό σπίτι έχει μυρωδιές, αναμνήσεις, ανθρώπους, φίλους. Η πιο έντονη στιγμή ενός ανθρώπου είναι η εφηβεία. Μετά στην ενηλικίωση η ξεγνοιασιά και τα όνειρα σταματάνε. Και έρχονται οι συμβιβασμοί και οι λάθος έρωτες. Ο ήρωας κάνει ένα ταξίδι που ξεκινά στην παιδική του ηλικία και φτάνει στο σήμερα. Ένας μονόλογος γεμάτος συναισθήματα και σκέψεις.
Ώρα για Κόλπα / The Tricking Hour
Μια αφηγήτρια που τ’ όνομά της δεν αναφέρεται ποτέ εργάζεται τα τελευταία χρόνια στην σεξεργασία. Χρησιμοποιεί πλατφόρμες για αγγελίες, πηγαίνει σε ραντεβού με πελάτες, κλείνει VIP δωμάτια και στέλνει μηνύματα σε φίλες της για να ξέρουν ότι είναι ακόμα ζωντανή. Ο δικηγόρος-πελάτης της την προειδοποιεί «αυτό το κενό στο βιογραφικό σου θα είναι πρόβλημα στο μέλλον». Όμως, για κείνη αυτό το κενό δεν σημαίνει ότι αποδέχεται ότι δεν έχει μέλλον. Το αντίθετο. Αυτό το κενό παγειώνει την άρνησή της να αποδεχτεί τον κόσμο ως έχει. Πηγάζει από την επιθυμία της να τον διαλύσει και να τον ξαναφτιάξει.
Διαβάστε επίσης: Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 17-23/9/2026
