Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα – Κριτική θεάτρου

Σε αυτή τη μαύρη κωμωδία του εξπρεσιονιστικού θεάτρου, ένας ταμίας σε τράπεζα κλέβει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, αποφασίζοντας να ζήσει επιτέλους τη ζωή του.

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος επιλέγει να μεταφέρει στη σκηνή ένα κείμενο σχεδόν άγνωστο στο ελληνικό κοινό, μέσα από μια σύγχρονη σκηνοθετική ματιά.

Το έργο «Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα» αφηγείται την ιστορία ανθρώπων που προσπαθούν να ξεφύγουν από τα όρια της καθημερινότητάς τους και να κατακτήσουν μια ζωή πιο κοντά στις επιθυμίες τους. Μέσα από επιλογές που συχνά κινούνται ανάμεσα στο ηθικό και το ανήθικο, οι χαρακτήρες έρχονται αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους. Το χρήμα, η εξουσία και η ανάγκη για επιβίωση λειτουργούν ως καταλύτες που τους οδηγούν σε αποφάσεις οι οποίες επηρεάζουν όχι μόνο τη δική τους ζωή αλλά και των γύρω τους. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, αποκαλύπτεται το τίμημα αυτών των επιλογών, οδηγώντας τους ήρωες σε μια πορεία αυτογνωσίας αλλά και εσωτερικής σύγκρουσης.

Οι ηθοποιοί προσεγγίζουν τους χαρακτήρες που υποδύονται με φυσικότητα και χωρίς υπερβολές. Καταφέρνουν να αποδώσουν την πολυπλοκότητα των ρόλων τους, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές τους συγκρούσεις.

Ο σκηνοθέτης καταφέρνει να διατηρεί τον ρυθμό, ακόμη κι όταν τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά και πολυεπίπεδα.

Τίθενται ερωτήματα όπως: Μπορούν τα χρήματα να μας οδηγήσουν στη ζωή που επιθυμούμε; Μπορούν να αγοράσουν συνειδήσεις;

Ακόμη πιο ουσιαστικό είναι το ερώτημα γύρω από την ηθική των πράξεών μας. Όταν κάποιος επιλέγει έναν δρόμο που θεωρείται «ανήθικος», το κάνει συνειδητά ή είναι αποτέλεσμα των συνθηκών της ζωής του που τον οδήγησαν εκεί; Πόσο ελεύθεροι είμαστε τελικά στις επιλογές μας και πόσο καθορίζονται από τη ζωή που έχουμε ήδη ζήσει;

Επίσης, είναι μια παράσταση που καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στο χιούμορ και στον προβληματισμό.  Το χιούμορ ρίχνει φως στα σημαντικά και διαχρονικά μηνύματα του έργου.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι και η συμβολική διάσταση του τίτλου. Η «μέρα» και η «νύχτα» λειτουργούν ως δύο αντίθετοι, αλλά αλληλένδετοι κόσμοι. Η μέρα μπορεί να συμβολίζει την ελευθερία, την αλήθεια, την επιθυμία για ζωή. Είναι αυτό που κυνηγάμε, αυτό που θέλουμε να κατακτήσουμε. Από την άλλη, η νύχτα μπορεί να αντιπροσωπεύει την ενοχή, την απώλεια, τη μοναξιά, αλλά και την αυτογνωσία που έρχεται μέσα από τα λάθη μας.

Τελικά ποιο είναι το νόημα της ζωής; Μήπως συχνά το βρίσκουμε αλλά δεν το συνειδητοποιούμε; Μήπως το αναζητούμε σε λάθος κατευθύνσεις; Και μήπως αντί να κρίνουμε τους άλλους, θα έπρεπε να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη; Εξάλλου ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω.

Το Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα είναι μια παράσταση που αξίζει να δει κανείς, όχι μόνο για την αισθητική της, αλλά και για τους προβληματισμούς που θέτει.

Πληροφορίες παράστασης

Θέατρο Βασιλάκου

ΠΑΙΖΟΥΝ
Ορφέας Αυγουστίδης
Ευγενία Σαμαρά
Βαλεντίνος Κόκκινος
Άλκης Μπακογιάννης
Κωνσταντίνος Πλεμμένος
Γιάννης Σαμψαλάκης

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Γκέορκ Κάιζερ
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Σκηνικά – Κοστούμια – Videos: Βασίλης Παπατσαρούχας
Μουσική: Δήμος Βρύζας
Κίνηση: Ζωή Χατζηαντωνίου
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάριος Κακουλλής
Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Στέλλα Παγώνη
Εικαστική σύνθεση Key Visual: Βασίλης Παπατσαρούχας
Φωτογραφίες παράστασης & Promo Trailer Montage: Πάτροκλος Σκαφίδας
Trailer Videography & Motion Graphics: Άκης Πολύζος
Γραφιστικές Προσαρμογές: Indigo Design
Διεύθυνση Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων: Όλγα Παυλάτου
Social Media: POP Communications – Κάλλη Μαυρογένη
Παραγωγή: Prime Entertainment