Uncategorized

Η μαύρη κηλίδα πίσω από τη ντουλάπα: υγρασία στους τοίχους και γιατί η μπογιά δεν τη λύνει

Loading

Ήταν μια Κυριακή πριν τις γιορτές, από αυτές που αποφασίζεις επιτέλους να αλλάξεις θέση στα έπιπλα. Τράβηξες τη ντουλάπα του υπνοδωματίου λίγα εκατοστά από τον τοίχο και εκεί την είδες: μια γκριζόμαυρη κηλίδα, σαν χάρτης, με μια μυρωδιά που θυμίζει υπόγειο. Η πρώτη σκέψη είναι πάντα η ίδια: «Ένα χέρι μπογιά και τελείωσε».

Δυστυχώς σπάνια τελειώνει έτσι. Η μούχλα είναι το σύμπτωμα. Αν δεν καταλάβεις από πού έρχεται το νερό που τη θρέφει, θα την ξαναβρείς στο ίδιο σημείο σε λίγους μήνες, πιθανότατα πιο μεγάλη.

Τρεις διαφορετικές πηγές, τρεις διαφορετικές λύσεις

Η υγρασία στους τοίχους δεν έχει μία αιτία. Οι πιο συνηθισμένες είναι τρεις, και η καθεμία θέλει άλλη αντιμετώπιση.

Η πρώτη είναι η συμπύκνωση. Ο ζεστός αέρας του σπιτιού κουβαλά υδρατμούς από το μαγείρεμα, το μπάνιο, το άπλωμα ρούχων, ακόμα και την αναπνοή μας. Όταν αυτός ο αέρας ακουμπήσει μια κρύα επιφάνεια, οι υδρατμοί γίνονται σταγόνες. Πίσω από μια ντουλάπα κολλημένη σε εξωτερικό τοίχο, όπου ο αέρας δεν κυκλοφορεί, δημιουργούνται ιδανικές συνθήκες. Το ίδιο συμβαίνει στις γωνίες του ταβανιού και γύρω από τα παράθυρα.

Η δεύτερη είναι η ανερχόμενη υγρασία. Σε ισόγεια, υπόγεια και παλιά σπίτια χωρίς σωστή προστασία στα θεμέλια, το νερό του εδάφους ανεβαίνει μέσα από τον τοίχο όπως το νερό σε ένα σφουγγάρι. Τα σημάδια είναι χαρακτηριστικά: μια ζώνη υγρασίας στο κάτω μέρος, σοβάδες που φουσκώνουν, λευκά άλατα που ανθίζουν στην επιφάνεια.

Η τρίτη είναι η εισροή από έξω. Μια ρωγμή στην πρόσοψη, ένα κακοσφραγισμένο περβάζι, μια υδρορροή που ξεχειλίζει πάνω στον τοίχο. Εδώ η κηλίδα συνήθως μεγαλώνει μετά από βροχή και μικραίνει τις ξερές περιόδους.

Γιατί η απλή βαφή δεν φτάνει

Η κοινή μπογιά καλύπτει, δεν σταματά το νερό. Όσο ο τοίχος συνεχίζει να υγραίνεται από μέσα ή από έξω, η νέα στρώση θα φουσκώσει, θα ξεφλουδίσει ή απλά θα μαυρίσει ξανά. Ακόμα και οι αντιμουχλικές βαφές, χρήσιμες για τη συμπύκνωση, δεν λύνουν ένα πρόβλημα που έρχεται από το έδαφος ή από μια ρωγμή.

Η σωστή σειρά είναι διάγνωση, αντιμετώπιση της αιτίας, και μετά αποκατάσταση. Για τη συμπύκνωση αυτό σημαίνει καλύτερο αερισμό, λίγα εκατοστά απόσταση των επίπλων από τους εξωτερικούς τοίχους, απορροφητήρα που λειτουργεί πραγματικά και, όπου χρειάζεται, αφυγραντήρα. Για την ανερχόμενη υγρασία και τις εισροές, η υγρομόνωση τοίχων με κατάλληλα στεγανωτικά υλικά, μαζί με την αφαίρεση των αλλοιωμένων σοβάδων, είναι αυτό που κόβει τον δρόμο του νερού. Μόνο όταν ο τοίχος στεγνώσει έχει νόημα το τελικό φινίρισμα.

Όταν καθαρίζεις τη μούχλα, φόρα γάντια και μάσκα και αέρισε καλά τον χώρο. Η μούχλα δεν είναι απλώς άσχημη· τα σπόρια της επιβαρύνουν τον αέρα που αναπνέουμε, κάτι που αφορά ιδιαίτερα παιδιά, ηλικιωμένους και όσους έχουν αναπνευστικά θέματα. Αν η έκταση είναι μεγάλη, ή αν η αιτία φαίνεται να βρίσκεται στην πρόσοψη ή στα θεμέλια, καλό είναι να δει τον χώρο ένας τεχνίτης.

Η ντουλάπα μπορεί να επιστρέψει στη θέση της. Απλώς λίγο πιο μακριά από τον τοίχο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *