Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 26/2-4/3/2026
Δεκατέσσερις θεατρικές παραστάσεις κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα.
Αγορομάνα
Η Αγορομάνα ανεβαίνει στη σκηνή για τρίτη χρονιά και δυναμιτίζει το παραμύθι της απόλυτης οικογενειακής ευτυχίας. Πιο ξεκαρδιστική και αληθινή από ποτέ, φωνάζει: «Πάντως εγώ παιδί με άντρα δεν ξανακάνω».
Andy
Η 18χρονη Andy, μόλις γύρισε από την κηδεία του πατέρα της – προπονητή και ιδιοκτήτη του γυμναστηρίου της. Δεν έκλαψε. Σε μία εβδομάδα δίνει τον πρώτο της επαγγελματικό αγώνα πυγμαχίας. Τη βλέπουμε στο γυμναστήριο να προπονείται, και ενώ αφηγείται την ιστορία της, προσπαθεί να διαχειριστεί το πένθος και τη νέα πραγματικότητα μέχρι να μπει στο ring για τον αγώνα της. «Όπως και να ‘χει θα πονέσει.»
Ο βυσσινόκηπος
Τα μέλη μιας «ευρύτερης οικογένειας» ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια στο γερασμένο πια – και υποθηκευμένο – σπίτι τους. Όλες και όλοι γνωρίζουν μέσα τους πως είναι η τελευταία ευκαιρία να ξαναζήσουν παρέα την ανακούφιση της οικειότητας που τους ενώνει, αλλά και να αποχαιρετίσουν όλα αυτά που, ακόμα και την ώρα που τα βιώνουν, αισθάνονται πως είναι ήδη παρελθόν.
Η δύναμη της συνήθειας
Το έργο διαδραματίζεται ένα βράδυ του 1974, στη γνωστή πλατεία του Μονάχου Τερεζιενβίζεε (όπου λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο η διαβόητη γιορτή μπύρας Οκτόμπερφεστ). Στο επίκεντρο, ο διευθυντής του περιοδεύοντος τσίρκου Καριμπάλντι που, επί 22 χρόνια, επιβάλλει στους συνεργάτες του ατελείωτες πρόβες για να εκτελέσουν άψογα ένα κουιντέτο του Σούμπερτ.
Ελευθερία κινήσεων
Τι οδηγεί έναν άνθρωπο να μεταναστεύσει; Τι συνεπάγεται η προσαρμογή του σε μια νέα χώρα, σε μια νέα πραγματικότητα, σε ένα νέο περιβάλλον; Με τι πρέπει να οπλιστεί, ώστε να διαχειριστεί και τα φαινόμενα ρατσισμού και εκφοβισμού και μάλιστα σε μια γλώσσα που δεν είναι η μητρική του;
Θάνατος παλληκαριού
Στο Θαλασσοχώρι, τη νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής, αγόρια και κορίτσια, άντρες και γυναίκες περιμένουν τον Επιτάφιο. Πίνουν, χορεύουν, ανάβουν φωτιές. Μέσα στη βουή και την έξαψη, ο Μήτρος θα χτυπήσει το πόδι του. Μπορεί αυτό να αλλάξει τη ζωή του για πάντα; Γιατροί, γιατρολόγοι και γιάτρισσες, μάγισσες, μάγοι και μάντισσες επιστρατεύονται για να τον γιάνουν, για να του δώσουν πίσω την τέλεια μορφή του.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ο Θεός έβαλε την υπογραφή Του…
Μέσα από λόγια που αναμοχλεύουν μνήμες, συναισθήματα και συγκρούσεις, οι δύο μορφές ξεδιπλώνουν ένα βαθιά ανθρώπινο και εθνικά φορτισμένο ταξίδι. Θυμούνται, συγκρούονται, συγκινούνται, αγαπιούνται — μιλούν για πρόσωπα, γεγονότα και ιδανικά που καθόρισαν την πορεία ενός έθνους.
Ο θεός της σφαγής
Στο διάσημο έργο της Γιασμίνα Ρεζά οι “καλοί τρόποι” της δυτικής κοινωνίας έρχονται αντιμέτωποι με τα ένστικτα, την καταπιεσμένη επιθετικότητα και τις συμβάσεις της “πολιτισμένης” ζωής. Μια κωμωδία με τέσσερεις χαρακτήρες που θα μπορούσαν να είναι οι γείτονες, οι συνάδελφοι, εμείς οι ίδιοι. Όπως είπε και ο G.B. Shaw, “Αν θέλεις να πεις στους ανθρώπους την αλήθεια, κάν’ τους να γελάσουν. αλλιώς θα σε σκοτώσουν”.
Ο κος Ζυλ
Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται η εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον Ζυλ, έναν νεαρό αριστοκράτη, και τον Ζαν, τον υπηρέτη του – μια σχέση όπου η έλξη, η επιθυμία και ο ανταγωνισμός μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας. Μεταφέροντας τη δράση στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου και ανατρέποντας το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα (από θηλυκό σε αρσενικό, «Ο Κος Ζυλ» προσεγγίζει, με νέα ματιά, την ανάγκη για κυριαρχία και επιβίωση, σε μια μεταγραφή του κλασικού έργου, όπου τίποτα δεν μένει σταθερό και κάθε επιλογή έχει κόστος.
Μικροί φαρισαίοι
Ο κ. Ντελής είναι το πρότυπο του «καθώς πρέπει» αστού: ευσεβής, ηθικολόγος και πρόεδρος φιλανθρωπικών οργανισμών. Πίσω όμως από αυτή τη βιτρίνα, κρύβεται ένας αδίστακτος άνθρωπος, με πλούσιο «αμαρτωλό» βιογραφικό: καταχρήσεις, κλεψιές, απιστίες και πλήρης εκμετάλλευση της κοινωνικής του θέσης. Μαζί του, μια σειρά από συγγενείς και φίλους που επωφελούνται από την υποκρισία του. Η τάξη αυτής της φαινομενικά «ηθικής» οικογένειας θα διαταραχθεί από τον καλοπροαίρετο αλλά γκαφατζή Αριστείδη, που θα γίνει ο καταλύτης αποκαλύψεων μέσα από ξεκαρδιστικές καταστάσεις.
(Ο μικρός) Έγιολφ
Σε ένα από τα ώριμα ρεαλιστικά του έργα, που γράφτηκε το 1894, ο Ίψεν δεν περιορίζεται στις αναμενόμενες αντιδράσεις απέναντι σε μια τόσο συγκλονιστική πραγματικότητα, αλλά προχωρά πολύ βαθύτερα. Εστιάζει στις καταλυτικές συνέπειες του πένθους και της ενοχής στο αγαπημένο του αντικείμενο μελέτης, το ζευγάρι, το οποίο, μέσα από τη θλίψη και τον πόνο, καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του στον κόσμο, να αποκαταστήσει ό,τι είναι δυνατό και να ανακαλύψει νέους τρόπους σύνδεσης.
Νεκροταφείο αυτοκινήτων
Μέσα σε μια νύχτα, εκατομμύρια άνθρωποι μπήκαν στα αυτοκίνητα τους, άναψαν τις μηχανές, επιτάχυναν και συγκρούστηκαν μετωπικά με ό,τι βρήκαν μπροστά τους. Χωρίς προειδοποίηση. Χωρίς μανιφέστα. Χωρίς εξηγήσεις. Οι ελάχιστοι που επέζησαν θυμούνται αυτό το γεγονός ως «το μεγάλο κακό».
Η φώκια
Μπροστά στη θάλασσα που μένει πάντα ίδια και που με κάθε κύμα της ξεβράζει μνήμες και στιγμές μιας ολόκληρης ζωής, εκείνος ξετυλίγει το κουβάρι που τον οδήγησε μέχρι εκεί, δίνει υποσχέσεις, συναντά όσους αγάπησε και όσους τον αγάπησαν και βιώνει ξανά έρωτες, απορρίψεις, θυμό και σφάλματα, αναζητώντας τη δύναμη να κάνει το επόμενο βήμα.
1984
Τι συμβαίνει όταν η γλώσσα παύει να περιγράφει την πραγματικότητα και αρχίζει να την κατασκευάζει; Όταν οι λέξεις γίνονται «αυτές που πρέπει», τα νοήματα μετακινούνται αθόρυβα και μαζί τους μετακινείται και η ευθύνη.
Διαβάστε επίσης: Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 19-25/2/2026
