Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 22-28/1/2026
Τριάντα δύο θεατρικές παραστάσεις κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα.
Ο αρχιτέκτων
Ένας αρχιτέκτονας παραδίδει σε ένα ζευγάρι το σπίτι που έχει σχεδιάσει για εκείνους. Δεν πρόκειται όμως για έναν απλό χώρο κατοίκησης, αλλά για ένα απολύτως ελεγχόμενο σύστημα: ένα σπίτι-σύνθεση, με αυστηρές αναλογίες, συγκεκριμένες διαδρομές, επιτρεπόμενες στάσεις και απαγορευμένες κινήσεις.
Καθώς το ζευγάρι προσπαθεί να ζήσει μέσα στο σπίτι, να μετακινήσει έπιπλα, να καθίσει, να φιληθεί, να ξεκουραστεί, ο Αρχιτέκτονας παρεμβαίνει διαρκώς. Διορθώνει, απαγορεύει, επιβάλλει. Κάθε ανθρώπινη ανάγκη θεωρείται παραβίαση της αρμονίας. Κάθε μικρή αλλαγή αντιμετωπίζεται ως απειλή για τη συνοχή του χώρου.
Ας περιμένουν οι γυναίκες
Καλοκαίρι. Δύο μπατζανάκηδες, ο Πάνος κι ο Μιχάλης, βιοτέχνες στη βιομηχανική ζώνη της Θεσσαλονίκης, ξεκινούν το ταξίδι τους για διακοπές στη Θάσο, όπου τους περιμένουν οι οικογένειές τους. Λίγο έξω από τη λίμνη Βόλβη, ένα απρόσμενο συμβάν σταματά την πορεία τους. Ο τρίτος μπατζανάκης, που ήδη βρίσκεται στη Θάσο και προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα σε τρεις οικογένειες, σπεύδει να τους παραλάβει.
Αστερόσκονη
Αστερόσκονη ονομάζεται η ύλη που μένει πίσω μετά τη γέννηση και την έκρηξη των αστεριών — τα μικροσκοπικά εκείνα ίχνη που ταξιδεύουν στο σύμπαν, κουβαλώντας μνήμη και φως. Η δική μας αστερόσκονη, όμως, μοιάζει να γεννιέται από όσα αφήνουν πίσω τους δύο άνθρωποι που ερωτεύτηκαν βαθιά.
Πέντε ερωτικές ιστορίες, τοποθετημένες σε διαφορετικές εποχές της Ελλάδας, υφαίνουν ένα κοινό σύμπαν, για να μας θυμίσουν ότι ο έρωτας είναι αυτός που κινεί τον κόσμο — και πως όλοι όσοι ερωτεύτηκαν σε αυτόν τον πλανήτη, το έκαναν κάτω από τα ίδια αστέρια.
Οι βελόνες της νεραντζιάς
Στις «Βελόνες της νεραντζιάς», ένας νεαρός γιατρός φορά ασφυξιογόνα μάσκα και σκέφτεται: «Απόλυτη απομόνωση, άρα απόλυτη προστασία». Το έργο αμφισβητεί αυτή τη βεβαιότητα, θέτοντας το ερώτημα: πόση προστασία κρύβει η απομόνωση και πόσο κίνδυνο;
Ο Γιάννης το βούδι
Ένας λαογράφος και μια νεαρή γυναίκα αγκυροβολούν ένα ζεστό καταμεσήμερο στο λιμάνι ενός νησιού με rooms to let, με την ελπίδα να μαζέψουν ζουμερούς καρπούς από τα εύφορα λιβάδια της λαϊκής παράδοσης. Οι δυο τους, ξεκινούν τη φολκλορική τους αναζήτηση, παίρνοντας συνεντεύξεις απ’ τον ντόπιο πληθυσμό. Οι αφηγήσεις, ωστόσο, που έρχονται στο φως, ανατρέπουν εντελώς την εικόνα του καλοσυνάτου ροδαλού χωρικού, όπως εκείνοι την έχουν στο μυαλό τους. Ακολουθώντας τις αλλεπάλληλες αποκαλύψεις, οι πρωταγωνιστές μας βουτούν σε μία σπείρα γεγονότων από τον κόσμο της σιωπής και της συνενοχής, η οποία θα τους στροβιλίσει βασανιστικά ως το τελικό σημείο της κάθαρσης.
Το δέντρο που ματώνει
Μία απομακρυσμένη αγροτική περιοχή στην αχανή ενδοχώρα της Αυστραλίας. Μία μικρή κοινωνία που βλέπει, ακούει και γνωρίζει, αλλά σιωπά. Ένα ακραίο γεγονός: Μία μητέρα και οι δύο κόρες της πλάθουν και υιοθετούν έναν δικό τους κώδικα απονομής δικαιοσύνης και τον εφαρμόζουν πάνω στον επί χρόνια κακοποιητή σύζυγο και πατέρα τους. Ο μέχρι τότε αμέτοχος περίγυρός τους αντιδρά. Ένα ωμό, αλλά συνάμα λυρικό δράμα για την ενδο-οικογενειακή βία.
Η δημοπρασία
Ο Αργύρης σημειώνει: «Όταν ο Σταύρος μου έστειλε το έργο και το διάβασα, του απάντησα ότι μου άρεσε πάρα πολύ, αισθάνθηκα πως με αφορούσε άμεσα, ταυτίστηκα αμέσως με τον ήρωα -όπως μου συνέβαινε με όλους τους χαρακτήρες σε όλα τα έργα του- και θα αρχίσω να μαθαίνω το κείμενο. Η τελευταία ταινία που γύρισε ο Σταύρος, η απόσταση της Αθήνας απ’ την Καβάλα, όπου ζω, διάφορα γεγονότα της ζωής που μεσολάβησαν, καθώς και η σταδιακή επιδείνωση της υγείας του, δεν επέτρεψαν την υλοποίηση της σκέψης για το ανέβασμα της 𝝙𝝜𝝡𝝤𝝥𝝦𝝖𝝨𝝞𝝖𝝨. Πέρασαν τα χρόνια, σχέδια υλοποιούνται, σχέδια εγκαταλείπονται, νέα εμφανίζονται. Χωρίς να το καταλάβω, Η 𝝙𝝜𝝡𝝤𝝥𝝦𝝖𝝨𝝞𝝖 επανήλθε στη σκέψη μου, κυρίως προσπαθώντας να κοιμηθώ ή περπατώντας στις λεωφόρους του μπαϊπάς, που ευτυχώς ακόμη δεν χρειάστηκε να κάνω. Είχε έρθει η ώρα της. Έτσι αποφάσισα να το τολμήσω. Είπα, ας το κάνω τώρα που νομίζω πως είμαι έτοιμος. Στις ταινίες του Τσιώλη έχουμε διαδοχικούς αποχαιρετισμούς και σαν τέτοιον βλέπω το ανέβασμα της 𝝙𝝜𝝡𝝤𝝥𝝦𝝖𝝨𝝞𝝖𝝨».
Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτόν
Πέντε ηθοποιοί προσπαθούν να καταλάβουν γιατί δυσκολεύονται τόσο πολύ τα αγόρια να βρούνε τη θέση τους σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα και προσπαθεί να απαλλαγεί από τους παραδοσιακούς κανόνες της πατριαρχίας. Πώς η μνήμη μπορεί να λειτουργήσει ως σύμμαχος, προκειμένου να γίνουν κατανοητά τα λάθη του παρελθόντος και πώς τελικά ο σύγχρονος άντρας βιώνει την μοναξιά που μοιάζει να είναι μονόδρομος; Με όχημα προσωπικές ιστορίες, χιούμορ και τρυφερότητα η παράσταση διερευνά τον αντρικό ρόλο, σήμερα και στο πρόσφατο παρελθόν.
Τα 21 τρίλεπτα
Δομημένη σε είκοσι μία αυτόνομες ενότητες διάρκειας τριών λεπτών, η παράσταση συνθέτει ένα πλήρες εικοσιτετράωρο, αποτυπώνοντας στιγμές, μεταβάσεις και καταστάσεις που διαμορφώνουν την καθημερινή ανθρώπινη εμπειρία.
Χωρίς γραμμική αφήγηση, ο χρόνος λειτουργεί ως κεντρικός άξονας, οδηγώντας τον θεατή σε μια βιωματική παρακολούθηση. Η σκηνική σύνθεση κινείται ανάμεσα στον λόγο, τον ήχο και την εικόνα, δημιουργώντας έναν ενιαίο θεατρικό χρόνο που ο θεατής καλείται να ερμηνεύσει προσωπικά.
Evelyn Evelyn
Δύο αδερφές. Η Evelyn και η Evelyn. Μοιράζονται τρία πόδια, δύο χέρια, τρεις πνεύμονες, δύο καρδιές, δύο μυαλά και ένα μόνο νεφρό. Σιαμαίες. «Μόλις είδα το πιο περίεργο όνειρο. Περπατούσα στο δρόμο σε μια τεράστια πόλη. Όλα τα μαγαζιά και τα αυτοκίνητα ήταν άδεια. Ήταν τόσο ήσυχα. Τόσο τρομακτικά ήσυχα. Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Και μετά το κατάλαβα. Γύρισα δίπλα μου και… δεν ήσουν εκεί. Δεν ήσουν δίπλα μου!» Δύο πλάσματα ενωμένα έρχονται από τη στιγμή της γέννησής τους αντιμέτωπα με την εκμετάλλευση, τη βία, την απαξίωση, τον χλευασμό, την απομόνωση. Το τίμημα του να είσαι τόσο διαφορετικός είναι μεγάλο. Μεγάλη και η ανάγκη τους να υπάρξουν ως δύο ξεχωριστές οντότητες.
«Πάντα κάνουμε αυτό που θες εσύ, Έβελυν. Ποτέ δεν κάνουμε αυτό που θέλω εγώ!»
Θάνατος a la Gourmet
Ο Παύλος, ένας σεφ με σκοτεινό παρελθόν που έχει χάσει την πίστη του στη ζωή, συναντά την Ελβίρα, μια αινιγματική φιγούρα με δικές της φιλοδοξίες και κρυφές ατζέντες. Μαζί δημιουργούν ένα πρωτοποριακό street food μαγαζί με γκουρμέ γεύσεις, όπου κάθε πιάτο σερβίρετε με μια τίμια δόση… θανάτου.
Σε μια μέτα-μελλοντική εποχή, όπου οι ανθρώπινοι νόμοι έχουν διαβρωθεί και οι αξίες καταρρέουν, η απόγνωση και η σκληρή πραγματικότητα οδηγούν, με τον χειρότερο τρόπο, σε μια ζωή χωρίς επιστροφή…
Ιβάνοφ!
ο κεντρικό θέμα του «Ιβάνοφ» είναι το μέγα ζήτημα ολόκληρης της δραματουργίας του Ρώσου συγγραφέα: η ζωή των ανθρώπων μέσα στην πλήρη της παραδοξότητα, τη γελοιότητα, τη θλίψη και την ακατανίκητη δύναμή της. Ο Ιβάνοφ γίνεται σύμβολο μιας μέχρι και σήμερα ακόμα ανεξήγητης και ταυτόχρονα κατανοητής αδυναμίας να πάρει κανείς τη ζωή του στα χέρια του. Η ψυχική αστάθειά του αντικατοπτρίζει την ψυχρότητα, την επιθετικότητα, τον εγωισμό και την απερισκεψία ενός κόσμου που νιώθει ότι μια ριζική αλλαγή είναι αναγκαία, αλλά αισθάνεται αδύναμος, χάνει τον προσανατολισμό του και καταλήγει στην απελπισία. Το γεγονός πως ασκεί την ίδια στιγμή μια ελκυστική, σχεδόν ερωτική επίδραση στο περιβάλλον του, ένα περιβάλλον σαν τον πολύβουο αλλά και γκροτέσκο κόσμο του τσίρκου, κάνει τον Ιβάνοφ μία από τις πιο συναρπαστικές μορφές της κλασικής δραματουργίας.
Ιεροτελεστία
Αντλώντας έμπνευση από 300 συνεντεύξεις που πάρθηκαν μεταξύ 2020 και 2021, κατά τη διάρκεια της καραντίνας, ο Γκιγιώμ Πουά γράφει την Ιεροτελεστία (Un Sacre), υφαίνοντας ένα χρονικό απώλειας που – μέσα από τις “μικρές” ιστορίες ανθρώπων – καταλήγει στη “μεγάλη” Ιστορία της ανθρωπότητας. Μια Ιστορία, η οποία σήμερα μοιάζει να τρέχει με τρόπους που δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε. Μια Ιστορία που σήμερα χαρακτηρίζεται από άλλους σημαντικούς θανάτους, της αξιοπρέπειας, των δικαιωμάτων, της ενσυναίσθησης, της δικαιοσύνης.
Κάνε μια ευχή!
Το ιδανικό πάρτι γενεθλίων, ένας παράξενος κύριος και… μία ευχή έρχονται να ανατρέψουν την καθημερινότητα ενός ζευγαριού!
Με το Αμβούργο στην πλάτη
Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται ένας πίνακας – ο μόνος μάρτυρας μιας αλυσίδας γενεών. Ένα έργο τέχνης που μιλά, ανασαίνει και αφηγείται τα ίχνη των προγόνων του ζωγράφου του. Ένα ευρωπαϊκό λιμάνι γεμάτο ζωή – το Αμβούργο – γίνεται η εικόνα μιας ύπαρξης όχι πολύ μακριά από εμάς: πολύχρωμης, πολύβουης, σμιλεμένης μέσα στον χρόνο. Η βασική επιθυμία του πίνακα είναι να συστηθεί. Να απλώσει το χέρι, να αγγίξει και να συνδεθεί. Ψηλαφεί τα σημεία που τον απαρτίζουν ένα προς ένα, με την ειλικρίνεια της αθωότητας ενός παιδιού. Κάθε δρόμος, κάθε γραμμή, κάθε σκιά πάνω του είναι ένα κομμάτι ταυτότητας – ένα στοιχείο που τον οδηγεί πιο κοντά στην αναγνώριση του εαυτού του. Όμως, πόσο σταθερά μπορεί να περπατήσει κάποιος το μονοπάτι που διάλεξε, όταν κουβαλά τόσο βάρος στην πλάτη του;
Mein komplex
Μια ξεκαρδιστική κωμωδία για την επίσκεψη ενός άνδρα, που πρόκειται να γίνει διάσημος, σ’ έναν ήδη διάσημο ψυχίατρο, στη Βιέννη του 1920, ζητώντας τη βοήθειά του, μια και η σεξουαλική του ζωή δεν είναι αυτή που θα επιθυμούσε ο ίδιος…
Ποιος είναι όμως ο ασθενής που επισκέπτεται τον διασημότερο ψυχίατρο στον κόσμο για να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα αυτά;
Μπεν και Ίμο
Βρισκόμαστε στο 1952 και η στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ Β’ πλησιάζει. Για να τιμηθεί το γεγονός, ο Μπέντζαμιν Μπρίττεν έχει εννέα μήνες για να συνθέσει μια νέα όπερα, την Γκλοριάνα, με θέμα την προκάτοχό της Ελισάβετ Α’. Μέσα σε αυτό το αγχωτικό πλαίσιο, εισβάλλει στη ζωή του ένας ενθουσιώδης και γεμάτος ενέργεια άνθρωπος: η Ίμοτζεν Χολστ – κόρη του συνθέτη Γκούσταβ Χολστ και επίσης καταξιωμένη συνθέτρια και μουσικοπαιδαγωγός. Ο Μπεν την έχει καλέσει για να τον βοηθήσει στη σύνθεση της όπερας. Η ειλικρινής και πρακτική στάση της Ίμο γίνεται το ιδανικό αντίβαρο στον ευέξαπτο και ιδιότροπο Μπρίττεν. Αυτό που αρχίζει ως μια σχέση απλής επαγγελματικής υποστήριξης, μέσα από συγκρούσεις και διαφωνίες, μετατρέπεται σε έναν ισχυρό φιλικό και συνεργατικό δεσμό που όχι μόνο οδηγεί την όπερα Γκλοριάνα στην πρεμιέρα της αλλά διαρκεί για το υπόλοιπο της ζωής τους.
Το μυστικό του παπαγάλου
Η Παρί μια 62χρονη γυναίκα, πρώην ιερόδουλος ζει στην Αθήνα την δεκαετία του ’80, σε μια συνθήκη τετράγωνης επιβίωσης. Ανατρέχοντας σε μια εποχή ανάμνησης υπάρχουν σταθμοί στην ζωής της που σηματοδοτούν μια ραγδαία απρόσμενη εξέλιξη. Ο γιός της ο Ρώσος. Λογιστής. Του μαγειρεύει μελιτζάνες ξέροντας πως τις σιχαίνεται. Ο αυταρχικός και χειριστικός χαρακτήρας της, δημιουργεί προβλήματα στην μεταξύ τους σχέση με αποτέλεσμα εκείνος κάποια μέρα να της ανακοινώσει πως θα φύγει από το σπίτι. Η αντίδρασή της ακραία. Προσεγγίζοντας την πανέμορφη Ρουμάνα η οποία συζεί με τον Εγγλέζο ζωγράφο στο διπλανό διαμέρισμα, της ζητάει να μυήσει το γιο της στα μυστικά του έρωτα, πιστεύοντας πως εκείνος δεν έχει ως τώρα καμία σεξουαλική εμπειρία.
Φεβρωνία! Επιστήθια φίλη της. Ανακαλύπτει τις ομοφυλοφιλικές δραστηριότητες του γιού της και την σχέση του με τον ζωγράφο. Η Παρί θα συνειδητοποιήσει πως η αγάπη της μάνας πρέπει να είναι άνευ ορίων και όρων, όταν η αυλαία κλείνει οριστικά.
Ντάμα Πίκα
Άξονα του διηγήματος αποτελεί η μεταστροφή του νεαρού Χέρμαν από πρότυπο συγκρατημένου ανθρώπου σε εμμονικό παίκτη. Όταν μαθαίνει πως η γριά κόμισσα Άννα Φεντότοβνα γνωρίζει ένα μεγάλο μυστικό που θα του εξασφαλίσει σίγουρο κέρδος στα χαρτιά, ο περιορισμένης οικονομικής επιφάνειας νεαρός που ποτέ ως τότε δεν έχει ρισκάρει, όχι απλώς υποκύπτει στον πειρασμό, αλλά βάζει ως στόχο ζωής να υποτάξει την ίδια τη μοίρα.
Το ξενοδοχείο η νύχτα που πέφτει
Ένας παράξενος ξενοδόχος υποδέχεται σ’ ένα δωμάτιο ξενοδοχείου που δεν έχει φως, ούτε παράθυρο, ούτε θέρμανση, ένα νεαρό ζευγάρι. Τους συμβουλεύει να μιλούν χαμηλόφωνα και φεύγοντας, κλειδώνει την πόρτα. Το κτίριο καταρρέει, σταδιακά γκρεμίζεται. Τους έχουν άραγε παγιδεύσει;
Οικογένεια Άνταμς – Το μιούζικαλ
Η WEDNESDAY, η κόρη της οικογένειας Άνταμς, δεν είναι πια κοριτσάκι. Μεγάλωσε και ερωτεύτηκε ένα φυσιολογικό αγόρι……….Τα δυο παιδιά, αποφασίζουν να κανονίσουν κρυφά ένα δείπνο στο σπίτι της οικογένειας Addams, ώστε να γνωριστούν οι γονείς τους……… Φυσικά, τίποτα δεν πάει όπως θα ήθελαν η Wednesday και το αγόρι της μιας και αυτό το βράδυ, τίποτα δεν θα είναι φυσιολογικό…!!
Η πιο υπέροχη χειρότερη του κόσμου
Η Αγάπη, που ερμηνεύει η Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, προσπαθεί απλώς να επιβιώσει. Σε δουλειές που στραβώνουν, σε σχέσεις που μπλέκουν, σε σώματα που δεν συνεργάζονται, σε μυαλά που δεν το βουλώνουν ποτέ. Απ’τη σκηνή περνάνε σαν φλας οι άνθρωποι που τη διαμόρφωσαν — γονείς, φίλοι, έρωτες, ψυχολόγοι και θεραπευτές — με τον Μιχάλη Τιτόπουλο και τη Φωτεινή Αθερίδου να αλλάζουν πρόσωπα και ρυθμούς και να οδηγούν την Αγάπη, μέσα από φόβο και παράνοια, στην Εντατική.
Πτέρυγα Α’ – Κελί 71
Σε ένα κελί στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ – ΚΕΛΙ 71» … δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι θα αναγκαστούν να ζήσουν για ένα διάστημα μαζί . Ο πρώτος, ένας Έλληνας γιάπης, φυλακίζεται σε ισόβια για φόνο, που ποτέ δεν ομολόγησε και σε συνθήκες φυλάκισης αφοσιώνεται στη ζωγραφική. Ο δεύτερος, ένας μετανάστης έχοντας ομολογήσει ένα φόνο, έρχεται στο ίδιο κελί, περιέργως μια μέρα που δεν γίνονται συνήθως μεταγωγές.
Push up
Μέσα από το ετήσιο πάρτι μιας πολυεθνικής Εταιρίας, γνωρίζουμε τους μοναχικούς, φιλόδοξους εργαζόμενούς της. Η γυναίκα του ιδιοκτήτη της Εταιρίας ασκεί όλη την εξουσία της σε μια πολύ νεότερη αδίστακτη υπάλληλο, που όχι μόνο τη ζηλεύει αλλά και τη φοβάται. Δύο ανερχόμενα στελέχη, ένας άνδρας και μια γυναίκα που πρόκειται να συνεργαστούν για τη νέα καμπάνια της Εταιρίας, συνευρίσκονται για ένα περιστασιακό σεξ μέσα στο γραφείο του ιδιοκτήτη. Τέλος, ο μεγαλύτερος σε ηλικία εργαζόμενος της Εταιρίας, λίγο πριν τη συνταξιοδότησή του, ονειρεύεται τη νέα θέση στο Ντουμπάι, αλλά έχει να ανταγωνιστεί τον νεαρό, εθισμένο στο διαδίκτυο, αλλά τάχιστα ανερχόμενο προστατευόμενό του. Κι ένας επιστάτης που ξέρει όλα τα μυστικά.
Σεσουάρ για δολοφόνους
Η δράση εκτυλίσσεται στο κομμωτήριο «Studio Antony», επί της οδού Ιπποκράτους στην Αθήνα. Ξαφνικά η ιδιοκτήτρια του κτιρίου, που ζει στον πάνω όροφο, βρίσκεται δολοφονημένη. Οι εργαζόμενοι και οι πελάτες του κομμωτηρίου μπαίνουν στο μικροσκόπιο των Αστυνομικών, οι οποίοι ζητούν την βοήθεια του κοινού για να λύσουν το μυστήριο.
Η σκιά της μύγας
Η ηρωίδα του έργου είναι έτοιμη για ταξίδι. Κατεβαίνει με τη βαλίτσα της στο καφενείο, όπου συναντά τους θεατές. Το διαμέρισμά της βρίσκεται στο ίδιο κτίριο και είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους Ιταλούς τουρίστες που το έχουν νοικιάσει μέσω πλατφόρμας βραχυχρόνιας μίσθωσης. Έτσι ζει. Έτσι έχει οργανώσει τη ζωή της. Τουρίστες αυτοί; Τουρίστας κι η εκείνη.
Ταξίδι γύρω από τη χύτρα μου
Στην κουζίνα του οδοντιάτρου Αλζεαντόρ ντυ Λουαρέ, η καθημερινότητα κρύβει περισσότερα απ’ όσα φαίνονται. Με τη σύζυγό του εκτός σπιτιού και τη μαγείρισσα Ευτυχία διαρκώς παρούσα, οι ισορροπίες δοκιμάζονται και τα όρια ανάμεσα στο καθήκον και την επιθυμία αρχίζουν να θολώνουν.
The Loop
Μια σύγχρονη δραμεντί για τις λούπες που μας κρατούν και εκείνες που μας απελευθερώνουν! Το νέο έργο του Μίμη Καπέρδου “The Loop” συνδυάζει χιούμορ, τρυφερότητα και σκληρές αλήθειες μέσα από τη ζωή μιας νεαρής φοιτήτριας που προσπαθεί να βρει τον εαυτό της ενώ όλα γύρω της μοιάζουν να επαναλαμβάνονται σε ατελείωτους κύκλους. Στο επίκεντρο βρίσκεται η Δήμητρα, μια εσωστρεφής φοιτήτρια δραματικής σχολής! Ένα κορίτσι που παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις των σπουδών της, μια καταπιεστική σχέση και τα όνειρα που φοβάται να διεκδικήσει. Δίπλα της, η εκρηκτική φίλη της Λένα, η φωνή της λογικής και του χάους ταυτόχρονα. Απέναντί της, ο Γιώργος, ένας ανερχόμενος ηθοποιός, φιλόδοξος αλλά εγκλωβισμένος στις δικές του ανασφάλειες. Και ξαφνικά στη ζωή της εμφανίζεται ο Δημήτρης, ένας νέος γείτονας, μάγειρας, ονειροπόλος και αληθινός, ο οποίος θα λειτουργήσει σαν καθρέφτης για όλα όσα η Δήμητρα φοβάται να δει.
Υπατία
Η Υπατία, για πρώτη φορά, ανεβαίνει στο θέατρο σε έναν καθηλωτικό μονόλογο, σε μεταφορά από το ομώνυμο βιβλίο με την υπογραφή του συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγου, που με λόγο ευθύ απογυμνώνει σκληρές αλήθειες για την τυφλή δογματική πίστη, τον θεό, τη μητρότητα και την αγάπη ως μοναδικό αγαθό.
Φαίδρα
Σε έναν εκρηκτικό μονόλογο, η ηρωίδα σπάει τη σιωπή αιώνων και εξομολογείται στον Ιππόλυτο το απαγορευμένο της πάθος.Η ηρωίδα απογυμνώνεται ψυχικά, παγιδευμένη ανάμεσα στο καθήκον και την απαγορευμένη επιθυμία για τον Ιππόλυτο, έως την απόλυτη συντριβή.Ο Ιππόλυτος, ένας σιωπηλός μάρτυρας, γίνεται ο καθρέφτης πάνω στον οποίο συνθλίβεται η λογική και θριαμβεύει το ένστικτο.
Φόνισσα
Ως άψογα συντονισμένα μέλη μιας συμφωνικής ορχήστρας, μετατρέπουν την περίφημη γλώσσα του Παπαδιαμάντη -ομιλούμενη λαϊκή γλώσσα, σκιαθίτικοι ιδιωματισμοί, μικτή καθαρεύουσα με στοιχεία δημοτικής, αλλά και αμιγής καθαρεύουσα- σε μουσικοθεατρικές χειρονομίες, προβάλλοντας τον ηχητικό πλούτο του κειμένου και μετατρέποντας την «εσωτερική μουσική» σε σκηνική δράση. Όλα ορίζονται από μια τρισδιάστατη παρτιτούρα όπου κάθε ήχος, κάθε χειρονομία, ομαδικές και ατομικές χορογραφίες, πολυφωνικά τραγούδια και εμβόλιμα δραματικά επεισόδια δημιουργούν οπτικές και ηχητικές εικόνες και οδηγούν σε μια πολυσχιδή χορική αφήγηση.
Το ψέμα του μυαλού
Το έργο επικεντρώνεται στην καταστροφική σχέση ενός ζευγαριού, του Τζέικ και της Μπεθ. Αρχίζει μετά από μια πράξη βίας: ο Τζέικ, πεπεισμένος ότι η γυναίκα του Μπεθ τον έχει απατήσει, την ξυλοκοπεί άγρια — τόσο που μένει βαριά τραυματισμένη και νοσηλεύεται. Από εκεί ξεκινά μια πορεία τρέλας, ενοχής και αποξένωσης ανάμεσα σε δύο οικογένειες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα.
Διαβάστε επίσης: Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 15-21/1/2026
