Θέατρο

Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 30/10-5/11/2025

Loading

Τριάντα δύο νέες παραστάσεις κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα.

Annie

Στη Νέα Υόρκη του 1933, μετά την εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης, ένα κοριτσάκι η Annie, (Μυρτώ Φαραζή) ζει σ’ ένα ορφανοτροφείο θηλέων και ονειρεύεται τους γονείς της οι οποίοι την εγκατέλειψαν στο ορφανοτροφείο όταν γεννήθηκε, αφήνοντας ένα γράμμα που έγραφε ότι θα γυρίσουν να την πάρουν. Το ορφανοτροφείο διευθύνει η μις Χάνιγκαν (Μαρία Κατσανδρή) που σιχαίνεται τα παιδιά και έτσι τα κοριτσάκια του ορφανοτροφείου περνάνε πολύ δύσκολα…
Ώσπου μια μέρα, μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια απόδρασης από το ορφανοτροφείο, η ζωή της Annie, αλλάζει μέσα σε μια στιγμή! Η Γκρέις Φάρελ (Δανάη Παππά), γραμματέας του δισεκατομμυριούχου ‘Ολιβερ Γουώρμπακς (Γιάννης Στάνκογλου), επισκέπτεται το ορφανοτροφείο και διαλέγει την Annie για να περάσει τις διακοπές των Χριστουγέννων στην έπαυλη του Γουώρμπακς, για να βελτιωθεί η δημόσια εικόνα του…


Αρτζεντίνα

Κάποτε, μια-δυο γενιές πριν, η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ ήταν ένα καταφύγιο ονείρων. Ένα σύμβολο ευημερίας. Ένα υπερωκεάνιο άλμα προς μια ζωή καλύτερη. Κάποιοι τόλμησαν να την αποζητήσουν. Μα οι πολλοί έμειναν με την άτολμη νοσταλγία των ευσεβών πόθων.
Κι η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ πάντα εκεί, πάντα παρούσα. Άπιαστη. Μακρινή. Ανεκπλήρωτη.
Σήμερα, η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ είναι ένα μπαρ. Κι ένα βράδυ, εκεί στο κλείσιμο, ο ιδιοκτήτης του, ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ και ένας παιδικός του φίλος, ο ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, θα βρεθούν μπροστά σ’ ένα αβάσταχτο δίλημμα.


Αφήνω ανοιχτά

Η θεατρική ομάδα “ΓΚΑΝΜΠΑΤΕ” παρουσιάζει την παράσταση «Αφήνω Ανοιχτά» με θέμα της την ψυχιατρική ασθένεια: Διπολική διαταραχή. Για την ακρίβεια πως η ασθένεια πλησιάζει την ασθενή αθόρυβα και διακριτικά μέχρι να φτάσει να χρήζει κλινικής αντιμετώπισης. Θα ακουστούν κείμενα από την Ψύχωση της Σάρα Κέιν.


Η Δίκη

Ο Γιόζεφ Κ. συλλαμβάνεται ένα πρωί, στο κρεβάτι του, με τις πιτζάμες του για ένα έγκλημα που δεν γνωρίζει ποιο είναι. Παρά τη σύλληψή του όμως, του επιτρέπεται να συνεχίσει κανονικά τις καθημερινές δραστηριότητες της ζωής του. Το Δικαστήριο είναι εκεί απλώς για να παρατηρεί τις αντιδράσεις του. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, ο Γιόζεφ Κ. αναζητά μάταια το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται, συνειδητοποιώντας σταδιακά ότι όλοι οι άνθρωποι που συναντά είναι, στην πραγματικότητα, μέρος αυτού του Δικαστηρίου, αυτού του μυστηριώδους οργανισμού που βρίσκεται πάντα στα ίχνη του, εξαφανίζοντας κάθε έννοια ιδιωτικότητας και ηρεμίας. Ένα Δικαστήριο που «έλκεται από την ενοχή» και ταυτόχρονα έχει το μοναδικό χάρισμα να εμφυσά στους κατηγορούμενους την τεχνική της αυτό-ενοχοποίησης. «Και στο τέλος, από εκεί που δεν υπήρχε απολύτως τίποτα, ξαφνικά ξεφυτρώνει μια μεγαλοπρεπέστατη ενοχή» συνειδητοποιεί κάποια στιγμή ο Γιόζεφ Κ.


Δον Ζουάν

Προσπαθώντας να ξεφύγει τις συνέπειες των πράξεων του, ένας αποτυχημένος καλλιτέχνης, ο Δον Ζουάν καταφεύγει στο μπαρ του πατέρα του. Εκεί, σε εκεί σε μια διαστρεβλωμένη απεικόνιση της κοινωνίας μας, ο Δον Ζουάν ανακαλύπτει ότι το πραγματικό του ταλέντο είναι να κερδίζει ακολούθους. Γοητεύει τους αποπροσανατολισμένους θαμώνες και σχηματίζει μια λατρεία γύρω από την προσωπικότητά του. Καθώς το μπαρ μετατρέπεται σε “Εκκλησία”, χώρος έκφρασης μιας New Age Cult (αίρεση), και οι ακόλουθοι του γίνονται όλο και πιο αφοσιωμένοι, τα όρια μεταξύ πίστης και χειραγώγησης γίνονται θολά.


Οι δούλες

Ο συγγραφέας στρέφει προς την κοινωνία, με τρόπο αμείλικτο, τον καθρέφτη των απωθημένων της. Η αποκάλυψη του δεν έχει δραματικά χαρακτηριστικά ούτε παρουσιάζει το δράμα των καταπιεσμένων. Το θέατρο του Ζενέ είναι θέατρο στο χείλος της Αβύσσου, καθώς αποκαλύπτει μορφές ζωής που η κοινωνία των «κανονικών» επιμένει να καταπιέζει, να οδηγεί στην παρακμή ή και στην καταστροφή, καταστρέφοντας ταυτόχρονα την ίδια τη ζωή επί της γης.


Είμαι χάλια

Μια γυναίκα μόνη σε ένα καινούριο σπίτι αναπολεί τα χρόνια του γάμου της. Ψάχνει να βρει τι έφταιξε. Αν ο γάμος είναι ένα ταξίδι με μια βαρκούλα, η Ελένη νοιώθει σα να έπεσε μόλις στη θάλασσα. Οι αναμνήσεις της είναι οι μόνες σανίδες σωτηρίας απ’ όπου μπορεί να πιαστεί. Άλλες φορές, όμως, είναι βαρίδια που την τραβάνε στο βυθό. Η αλήθεια ποτέ δεν είναι μία. Ο καθένας μας κουβαλάει τη δική του και η ηρωίδα του έργου ψάχνει να βρει τη δική της. Γιατί αυτά τα χρόνια μοιάζουν χαμένα; Οι απαντήσεις είναι πολλές και καμία. Μέσα από κωμικές καταστάσεις, ο συγγραφέας προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει την ψυχολογική κατάσταση μιας γυναίκας που βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι ηλικιακό, αλλά και συναισθηματικό. Είναι χάλια!!! Όμως, ποιος πραγματικά ευθύνεται γι’ αυτό; Άραγε υπάρχει απάντηση;


Εκτροφείο τεράτων

Μια γυναίκα. Υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος. Νυχτερινές υπερωρίες. Καταναγκαστικές. Παρέλαση φαντασμάτων. Οι άνδρες που την έχουν στοιχειώσει. Οι θύτες και τα θύματα. Σε διαρκή εναλλαγή ρόλων. Απολογισμός ζωής. Η καριέρα υπεράνω όλων. Ο έρωτας ως ανάμνηση. Πτώμα στη φορμόλη. Η κρίση γιγαντώνεται. Υπαρξιακή…Οικονομική… Κοινωνική… Ο κόσμος εξεγείρεται. Διαδηλώνει. Πολιορκεί στην τράπεζα. Μολότοφ και χημικά. Καταστολή και βαρβαρότητα. Το ισοζύγιο του βίου παθητικό. Λύτρωση πουθενά. Αρπάζεται απ’ τα ξέφτια της μνήμης. Ένα κομμάτι τζαζ και οι παιδικές ζωγραφιές. Το πατρικό με το φοίνικα. Ο κλοιός σφίγγει. Ασφυξία. Λίγος αέρας. Μια ανάσα. Ανέβασμα στην ταράτσα. Ήχοι από ερπύστριες. Οι καπνοί της ήττας απλώνονται στην πόλη. Ήττας προσωπικής και συλλογικής. Η νύχτα αποδεικνύεται ένα απέραντο εκτροφείο τεράτων.


Έξι μαθήματα χορού σε έξι εβδομάδες

Με πολύ χιούμορ και με κάθε μάθημα να διακόπτεται από το τηλεφώνημα της ενοχλημένης από τη μουσική γειτόνισσας, η Λίλυ και ο Μάικλ όχι μόνο συμφιλιώνονται, αλλά διαμορφώνουν μια βαθιά ανθρώπινη σχέση ζωής. Σε κάθε συνάντησή τους, οι δύο ήρωες ανοίγουν όλο και πιο πολύ την καρδιά τους, αποκαλύπτοντας τις αγωνίες και τους φόβους του. Τα «Έξι μαθήματα χορού σε έξι εβδομάδες» μας γεμίζουν τρυφερότητα και συγκίνηση, γιατί μιλούν για μία από τις πιο βαθιές ανάγκες του ανθρώπου, την ουσιαστική επικοινωνία.


Ισμήνη

Η Ισμήνη είναι περισσότερο γνωστή από την τραγωδία του Σοφοκλή “Αντιγόνη”, όπου και εμφανίζεται να μην συμπράττει στην απόφαση της αδελφής της να θάψει τον νεκρό τους αδελφό Πολυνείκη από τον φόβο της τιμωρίας του Κρέοντα. Εκτοτε δεν υπάρχει καμία μυθολογική αναφορά η παρουσία της, μέχρι την στιγμή που γίνεται υποκείμενο έμπνευσης του Γιάννη Ρίτσου.


Η ιστορία της Μαρί

Ο Μπρασσάϊ σκιαγραφεί το πορτραίτο της Καθαρίστριας Μαρί, μιας γυναίκας αγράμματης, μιας κάποιας ηλικίας, και φτιάχνει ένα έργο όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και η απανθρωπιά, ο αυθορμητισμός και η υποκρισία, η αφέλεια και το ψέμα, η αγάπη, η χαρά για τη ζωή, βρίσκονται ενωμένα με τη σκληρότητα και το ρατσισμό.


Το καταραμένο παιδί

Λίγο μετά τον Μεσαίωνα, μέσα στη δίνη των Θρησκευτικών Πολέμων της Γαλλίας, ο τρομερός κόμης ντ’ Ερουβίλ παντρεύεται την Ιωάννα. Επτά μήνες μετά τον γάμο τους, με τη βοήθεια του γιατρού Μποβουλουάρ, θα γεννηθεί ο Ετιέν. Ο κόμης αμφισβητώντας την τιμιότητα της γυναίκας του και με βαθιά απέχθεια για το αδύναμο βρέφος, καταριέται το παιδί του, διατάζοντας την Ιωάννα να το μεγαλώσει μακριά από εκείνον, στον περίβολο του πύργου του. Ο πρόωρος θάνατος της γυναίκας του, αλλά και του δεύτερου γιου του, θα τον αναγκάσει να στραφεί στον Ετιέν ως τελευταία ελπίδα να διαιωνιστεί το όνομα του οίκου του. Η μοίρα όμως έχει τα δικά της σχέδια για την πορεία αυτής της σκοτεινής ιστορίας.


Η Κατσαρίδα Κ.

Η Κατσαρίδα Κ. βιώνει μία ακραία υπαρξιακή κρίση, καθώς απεχθάνεται την τελειότητά της. Βυθισμένη στο υπόγειο της κοινωνίας, σε έναν υπόνομο γεμάτο βιβλία που οι άνθρωποι έχουν πετάξει, αρχίζει να οραματίζεται τη μεταμόρφωσή της σε ένα ατελές πλάσμα, που όχι απλώς δεν θα μπορεί να επιβιώσει από τον διαχωρισμό των ηπείρων και την πτώση αστεροειδών όπως μία κατσαρίδα, αλλά ούτε καν από την ίδια του τη ζωή.


Lacrimosa ή το απέπρωτο

Ένα ανίερο κείμενο που εξετάζει κατά πρόσωπο την αμαρτία, την επιθυμία και την συνενοχή. Η παράσταση, με τους Κάτια Νεκταρίου και Βασίλη Τριανταφύλλου, μετατρέπει τη θεατρική αίθουσα σε χώρο τελετουργίας, όπου ο θεατής δεν μένει αμέτοχος. Ο μύθος περνά από γενιά σε γενιά. Κι αυτή η επίκτητη αποστολή πρέπει να ολοκληρωθεί. Το έργο δεν αφήνει κενά διαφυγής∙ κάθε λέξη και κάθε σιωπή λειτουργεί σαν βήμα προς την αποκάλυψη.


Λαίδη Μάκβεθ

Ο Μάκβεθ και η σύζυγος του Λαίδη Μάκβεθ, ευγενείς στην μεσαιωνική Σκωτία, είναι δύο πρόσωπα παθιασμένα για έρωτα και εξουσία, που θα φτάσουν στον φόνο για να πάρουν το στέμμα. Ταυτόχρονα, όμως, πρόκειται για ένα πληγωμένο ζευγάρι, που προσπαθεί απεγνωσμένα να κατακτήσει το μέλλον. Ένα μέλλον που έχει ήδη χάσει οριστικά. Και με πλήρη επίγνωση αυτής της απώλειας, οπλίζονται με δύναμη και κυνισμό καθώς δοκιμάζουν να διεκδικήσουν τα πάντα. Ό,τι θεωρούν ότι τους ανήκει. Όμως μέσα τους είναι αγνοί. Και θα εναντιωθούν μόνοι στον εαυτό τους.


Ο μαύρος μοναχός

Ο Κόβριν, ένας χαρισματικός διανοούμενος, επιστρέφει στο κτήμα των παιδικών του χρόνων για να αναρρώσει από υπερκόπωση. Εκεί, καθώς βρίσκει τον έρωτα και την ηρεμία στη φύση, αρχίζει να εμφανίζεται μπροστά του μια μυστηριώδης μορφή: ένας Μαύρος Μοναχός, που του μιλά και τον παρασύρει σε έναν κόσμο όπου το μεγαλείο και η τρέλα γίνονται ένα. Είναι όραμα; Παράνοια; Η ένα σημάδι ότι ο άνθρωπος μπορεί να ξεπεράσει τα όρια της ύλης;


Μνήμες γυναικών

Παιδικές αναμνήσεις, η αγνότητα της μητρικής αγάπης και η υπαρξιακή αναζήτηση, συναντώνται στη σκηνή, μέσα από έναν χορό λέξεων και σιωπών, με ζωντανή ερμηνεία και κινηματογραφική αφήγηση, που πλέκουν ένα θεατρικό ταξίδι μνήμης και οδυνηρής εξομολόγησης.


Ντίνος Χριστιανόπουλος – Το ταγκαλάκι

Η παράσταση, που αποτελεί θεατροποίηση της συγκλονιστικής συνέντευξης που παραχώρησε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος στον δημοσιογράφο, κινηματογραφιστή και συγγραφέα Αντώνη Μποσκοΐτη το 2013, αποκαλύπτει τις πιο βαθιές πτυχές του ποιητή με μια μοναδική θεατρική ένταση. Ο ηθοποιός Χάρης Φλέουρας, ο οποίος κυριολεκτικά «μεταμορφώνεται» σε Χριστιανόπουλο, φέρνει στη σκηνή το πνεύμα και τη φωνή του ποιητή με έναν καθηλωτικό τρόπο.


Ολική άμεση συλλογική επικείμενη επίγεια σωτηρία

«Μια αίρεση μετράει αντίστροφα προς το τέλος του κόσμου περιμένοντας την μαύρη τρύπα που θα τους μεταφέρει στην γη της επαγγελίας. Μια μητέρα επιστρέφει για να πάρει την κόρη της, όμως εκείνη δεν την θυμάται πια. Το μόνο που γνωρίζει είναι διδαχές του Πατέρα-Ηγέτη μέσα από ένα Βιβλίο που προβλέπει και καθορίζει την κάθε της πράξη και λέξη».


Όταν έκλαψε ο Νίτσε

Δύο μεγάλες προσωπικότητες του 19ου αιώνα σε κρίση μέσης ηλικίας. Μια εμπνευσμένη διαδικασία διπλής ψυχοθεραπείας. Επί σκηνής ξετυλίγεται η ανθρώπινη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον θεραπευτή και στον θεραπευόμενο, δύο ανθρώπους που ο καθένας έχει τις δικές του ανάγκες και αδυναμίες. Ο Νίτσε θα κλάψει, αλλά και ο Μπρόιερ θα λυτρωθεί. Η διαδικασία της κατανόησης της ανθρώπινης ψυχής έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αστυνομικής ιστορίας: αναζήτηση στοιχείων, απρόβλεπτες εξελίξεις, εμφάνιση σχεδόν ανυπέρβλητων εμποδίων, ακόμα και κίνδυνο θανάτου.


Η πιο δυνατή

Δύο γυναίκες από τον κόσμο του θεάτρου, ένα καφέ της Στοκχόλμης, οι κοινωνικές νόρμες της οικογένειας, του γάμου και της μητρότητας, καθώς και η ερωτική εξίσωση που εμπλέκει αυτές τις δύο γυναίκες με τον ίδιο άντρα. Αυτά είναι τα βασικά σημεία πάνω στα οποία στηρίζεται το οικοδόμημα του εμβληματικού κειμένου, η «Πιο Δυνατή» με την «Κυρία Χ» να μονολογεί σε αντιπαραβολή με τη βουβή ένταση που φέρει η «Γυναίκα Υ».


Το Συνέδριο για το Ιράν

Γραμμένο το 2018 και τοποθετημένο στη Δανία, τη χώρα με τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο, το έργο του Vyrypaev μας μεταφέρει σε ένα συνεδριακό αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, όπου εννέα μέλη της εγχώριας πνευματικής ελίτ συναντιούνται για να συζητήσουν το περίπλοκο Ιρανικό Ζήτημα και τη διένεξη μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Πολύ γρήγορα, όμως, το «Συνέδριο για το Ιράν» μετατρέπεται σε ένα «Συνέδριο για το Εμείς» και σε μια αντιπαράθεση διαφορετικών αντιλήψεων γύρω από το σύμπαν, την ανθρώπινη ύπαρξη και το αιώνιο ερώτημα: ποιο είναι τελικά το νόημα της ζωής;


Prima facie

Η Tessa είναι μια νέα και λαμπρή δικηγόρος, εθισμένη στη νίκη.
Έχει σφυρηλατήσει όλη την καριέρα της με απόλυτη αποφασιστικότητα, φροντίζοντας να ξεπεράσει την καταγωγή της από την εργατική τάξη για να μπορέσει να φτάσει στην κορυφή του παιχνιδιού. Και τα καταφέρνει. Πάντα τα καταφέρνει. Ξέρει καλά πως σε ένα ανδροκρατούμενο και βαθιά συντηρητικό σύστημα το «ποιον ξέρεις» και το «από που κατάγεσαι» είναι εξίσου σημαντικό με το «ποιος είσαι».
Δουλεύοντας σκληρά κάθε της υπόθεση έχει εξελιχθεί σε κορυφαία συνήγορο υπεράσπισης. Και καθοδηγούμενη από την πίστη της στο νομικό πλαίσιο και στο δικαίωμα για δίκαιες δίκες, δεν υπάρχει τίποτα που να αγαπά η Tessa περισσότερο από τη συγκίνηση που της χαρίζει το να αθωώνει πελάτες.
Ένα βράδυ, ένα ραντεβού με έναν συνάδελφό της πάει τρομερά στραβά. Και η απρόσμενη τροπή των γεγονότων μετατοπίζει την ηρωίδα στην άλλη πλευρά του μαρτυρίου.


Πριν ο άνεμος ξεχάσει το όνομά μου

Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος αρχίζει να ξεφτίζει. Οι λέξεις, τα πρόσωπα, οι αναμνήσεις — όλα μοιάζουν να παρασύρονται από έναν άνεμο που δεν θυμάται πια το όνομά σου. Η Τζούλια, όμως, αρνείται να παραδοθεί. Με χιούμορ, ευαισθησία και μια αστείρευτη όρεξη για ζωή, αποφασίζει να γράψει τη δική της “λίστα ζωής”: όλα όσα δεν τόλμησε, όλα όσα θέλει να προλάβει πριν το μυαλό της σιγήσει.


Ruby Moon

Σε μια ήσυχη γειτονιά Αυστραλιανής επαρχιακής πόλης, ένα εξάχρονο κορίτσι, η Ρούμπι, ξεκινάει από το σπίτι της για να επισκεφτεί τη γιαγιά της, όπως στο κλασικό παραμύθι, μόνο που ποτέ δε φτάνει στον προορισμό του, μερικά τετράγωνα πιο πέρα. Οι απαρηγόρητοι γονείς της βάζουν έξω από το σπίτι μια κούκλα με κόκκινο φόρεμα σαν αυτό που φορούσε όταν χάθηκε, για να θυμίζουν στους περαστικούς την απώλεια και να τούς προτρέπει να πουν στους ίδιους και στην αστυνομία ό,τι ξέρουν. Ώσπου βρίσκουν στην πόρτα ένα δέμα με κομμένο το χέρι της αγαπημένης κούκλας της Ρούμπι. Ποιος το έστειλε; Είναι απλώς μια φάρσα ή μια απειλητική προειδοποίηση; Το ζευγάρι, ανασυνθέτοντας τα γεγονότα που οδήγησαν στην εξαφάνιση του παιδιού, ξεκινά τη δική του έρευνα, ρωτώντας ξεχωριστά κάθε γείτονα και γειτόνισσα.


Σκίτσο 1: Οδοιπορικό στη Σατίλα

Η παράσταση επιδιώκει να συνδυάσει τη μαρτυρία, την ανάμνηση και την ποίηση με το πολιτικό μανιφέστο. Την αντιπαραβολή ενός τοπίου λάμψης με ένα τοπίο στάχτης.


Terror

Μπορεί να θυσιαστεί μια μικρότερη ομάδα αθώων ανθρώπων προκειμένου να σωθούν πολύ περισσότεροι;
Ή αλλιώς: τι είναι πιο σημαντικό – η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του απαραβίαστου της ζωής του καθενός, ή η σωτηρία του μεγαλύτερου αριθμού ανθρώπων;


Το Τεστ

Ένα απλό τεστ. Μια «αθώα» ερώτηση: Τι θα διάλεγες εσύ; 100.000 ευρώ τώρα ή 1.000.000 σε δέκα χρόνια;


Ύβρις

Οφείλουμε ένα λεπτό κραυγής για όλα τα χρόνια που σιωπήσαμε…
Τι ακριβώς είναι η ύβρη; Είναι μια καταστροφική και αυτοκαταστροφική δράση που οδηγεί πάντοτε στο πουθενά. Έξι πρόσωπα από την αρχαία ελληνική τραγωδία απολογούνται για τις πράξεις τους σε ένα συμπόσιο στον Άδη που τελείται εν είδη δικαστηρίου και επαναλαμβάνεται αέναα σαν τέλειος αξεδιάλυτος κύκλος. Πρόσωπα που έφτασαν στην ύβρη ή υπήρξαν θύματα της Ύβρης. Πρόσωπα που αντιστάθηκαν. Πρόσωπα που ορμώμενα από το πάθος τους για τον πλούτο, την εξουσία, την απονομή δικαιοσύνης ή την υπεράσπιση της τιμής άλλοτε καταπατώντας και άλλοτε χάνοντας την πίστη τους.


Φθινοπωρινή ιστορία

Ο Αλεξέι Αρμπούζωφ συνεχιστής των σπουδαίων θεατρικών συγγραφέων της Ρωσίας (Γκόγκολ, Γκόργκι, Τσέχωφ), γράφει το 1975 τη Φθινοπωρινή Ιστορία, στην οποία τροφοδοτεί ιδιοφυώς την έναρξη μιας προσωπικής σχέσης δύο ανθρώπων. Ο γιατρός Ροντιόν Νικολάγεβιτς και η Λύντια Βασίλιεβνα, πρώην ηθοποιός, συναντιούνται τυχαία σ’ ένα θεραπευτήριο στη Ρίγα. Δεν είναι πια νέοι, αλλά ερωτεύονται. Όχι, ο Αρμπούζωφ δεν γράφει άλλο ένα ερωτικό ρομάντζο. Ο Ροντιόν και η Λύντια προσπαθούν να ρίξουν τα τείχη που ο καθένας τους έχει δημιουργήσει γύρω του και να αγγίξουν ειλικρινά ο ένας τον άλλον. Με απίστευτο χιούμορ, ενσυναίσθηση και συχνά πολλή σκληρότητα, απογυμνώνει τους ήρωες και τους παραδίδει ανυπεράσπιστους σε κοινή θέα.


WOLVES / Αυτό το παιδί

Τι θα συμβεί όταν ο Διευθυντής Κος Παπαδόγκονας, λέει ψέματα, ότι θα φύγει για το εξωτερικό, αλλά εκείνος πηγαίνει στο εξοχικό του κρυφά από την γυναίκα του και τους υπαλλήλους του και ανακαλύπτει, ότι δεν είναι μόνος του εκεί.


Κόκκινος ιπποπόταμος

Μια καθηγήτρια Ιστορίας. Το αστείο όνομα ενός μπαρ. Ο πιανίστας. Με το τσιγάρο να κρέμεται στα χείλη. Σαν φιγούρα από νουάρ. Η μελαγχολική τζαζίστικη μελωδία. Η μοιραία συνάντηση. Το πάθος. Εκρήξεις βομβών σε τράπεζες. Η εξαφάνισή του. Οι αρχές τον θεωρούν αρχηγό της οργάνωσης. Αλήθεια ή σκευωρία; Τον επικηρύσσουν. Εισβάλλουν στο διαμέρισμά της. Τη συλλαμβάνουν. Προσωρινή κράτηση. Ανάκριση. Αρνείται να τον αποκηρύξει. Η ερωτική σχέση ενοχοποιείται.


Διαβάστε επίσης: Οι νέες θεατρικές παραστάσεις από 22-29/10/2025


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *